WETENSCHAP EN TOEPASSING, 



IVOOK 



W. M. LOGEMAN. 



xLr bestaat veel verschil van gevoelen over de waarde der weten- 

 schappen in het algemeen, over die der natuurwetenschap in het 

 bijzonder; uiteenloopend, dikwijls lijnregt tegen elkander over- 

 staande zijn de meeningen dienaangaande. Is die wetenschap voor 

 hare beoefenaren middel of doel\ behoort men haar aan te kwee- 

 ken om het nut dat hare toepassingen den mensch aanbrengen, en 

 uitsluitend met het oog daarop gevestigd ; of zijn die toepassingen 

 slechts bijzaken, die den ijverigen onderzoeker welkom zijn, als 

 hij ze op zijnen weg ontmoet, maar om wier wille hij geen stap 

 ter zijde doen, veel minder stil staan mag? Mag zij hem zijn, om 

 met SCHILLEE, te spreken, 



Eine tiichtige Kuh, die ihn mit Butter versorgt,... 

 of moet zij steeds voor hem blijven 



die holle , die hitnmlische Göttin, 



die gediend moet worden om haar zelve alleen , en niet om de spijs, 

 die aan de dienaren voor haar altaar somwijlen ten deel valt? 



Gewifftise vragen voorwaar ! Indien men ze eens ter beantwoor- 

 ding voorstelde aan iemand, wien het niet aan beschaving en alge- 

 meene kennis ontbrak, maar die toch nooit de eene of andere we- 

 tenschap had beoefend met het doel, om haar door zijne nasporingen 

 eene schrede voorwaarts te doen gaan; indien men zulk eenen eens 

 verzocht te kiezen tusschen deze uitersten, door te bepalen, welke 

 van deze beide rigtingen hij voor de ware hield — mij dunkt , het 

 is niet moeijelijk vooraf te zeggen wat hij antwoorden zou. Hij 

 zou, al erkende hij ook het heerlijke, hartverheftend schoone, dat 

 in de beoefening eeuer wetenschap om haar zelve gelegen is, toch 



