— 78 — 



Egypte wordt gevonden, de Naja haje, is eensdeels befaamd wegens 

 den dood van cleopatra, waarover later, — anderdeels om het 

 zonderling industrieel gebruik, waartoe ook de nog meer bekende 

 Naja tripudians, of "dansende" brilslang, wordt verkozen. Het 

 zijn, namelijk, deze slangen, die zoowel door Egyptische als Oost- 

 Indische goochelaars of slangenbezweerders tot het volvoeren van 

 allerlei kunstjes voor het volk worden gebezigd. Men laat ze op 

 den staart staan , slingerende bewegingen maken met het hoofd , 

 dood liggen, enz., zonder dat de kunstenaar eenig gevaar loopt van 

 beschadigd te worden door hare beten, die hij zelfs opzettelijk uit- 

 lokt. De goochelaar zou daartegen beveiligd zijn, door de slangen 

 alvorens te hebben "bezworen." Men wil echter, dat het geheele 

 geheim van dit "bezweren" eenvoudig wordt verklaard door het 

 uitbreken der gifttanden. Davy intusschen beweert, dat dit niet 

 altijd geschiedt, en ook schomburgk zegt, dat de negers op de 

 Engelsche plantaadjes in West-Indiën nog steeds de kunst verstaan, 

 om ook ratelslangen op eene overeenkomstige wijze te temmen en 

 af te rigten, zonder haar de tanden uit te breken. 



c.) In de laatste afdeeling, die der ware gifislangen, vindt men 

 weder drie geslachten: Vipera, Trigonocephahis , Crotalus. 



Van het geslacht Vipera heeft men vele tropische en slechts 

 weinig Europeesche soorten te onderscheiden. 



Onder de tropische adders heeft men onder anderen de bergadder, 

 Vip. airopos^ de hoornadder. Vip. cornuta, beide in Afrika, en, 

 vooral aan de Kaap de Goede Hoop, de gevaarlijke pofadder, Vip. 

 arietans. De laatste is zeer dik van lijf en kan tot 3 voeten lang 

 worden. Zij valt aan met eenen geweldigen voorwaartschen stoot 

 met den kop , waarvan de naam is afgeleid : "zij poft er op." De 

 Vip. cormda is in zooverre zeer merkwaardig, dat zij een paar 

 hoorntjes op den kog draagt, waardoor zij in voorkomen wel eenige 

 overeenkomst heeft met de afbeeldingen, die van den aartsvijand 

 van het menschelijk geslacht worden gemaakt. Ook zijn deze hoorntjes 

 opmerkelijk door het gebruik, dat deze adders daarvan zouden maken. 

 Men zegt, dat zij zich geheel verbergen onder het zand, zoodanig 

 dat alleen de hoorntjes daaruit steken, die bij de bewegingen van 



