— 91 — 



Tegen elf ure des morgens, daalde de barometer sterker. Hij 

 stond toen op 29,80 d. (757'""'). Naar de noordzijde werd de hemel 

 donkerder. De passaatwind ging echter voort te waaijen en ons 

 eene aangename frischheid aan te brengen; doch ten twee ure ging 

 hij geheel liggen, en het kwikzilver in den barometer daalde toen 

 met nog grootere snelheid. 



De nabijheid des storms kon' nu niet betwijfeld worden. De be- 

 woners der naburige hutten, welke bij de plantaadje behoorden, 

 kwamen nu bij troepen op Dog-Hill-House, om troost en veiligheid 

 te zoeken in het gezelschap der blanken. 



Ten drie ure blies eene woedende windvlaag over het eiland. 

 Verlangend om te weten, welke voorzorgen de schepen op de reede 

 hadden genomen om den strijd met de elementen te kunnen door- 

 staan , sloop ik het huis uit , vanwaar men het uitzigt op de anker- 

 plaats heeft. Doch daar de wind intusschen toenam, oordeelde ik 

 het na eenige oogenblikken geraden weder huiswaarts te keeren. 

 Om dezen terugtogt veiliger te doen , zoude ik hebben moeten kruipen 

 langs eenen aarden wal, welke den tuin begrensde, waardoor ik 

 eenigzins beschut ware geworden; doch niet het minste denkbeeld 

 hebbende van de kracht des orkaans in zijn eerste tijdperk, waagde 

 ik het eene deur voorbij te gaan, die op den weg uitkwam. Op 

 hetzelfde oogenblik werd ik door eenen verschrikkelijken rukwind 

 op den grond geworpen, en rolde over de helling van den bodem, 

 als ware ik voortgestoten door de krachtige hand van eenen reus. 

 Aanvankelijk hield ik mij voor verloren, want de haven van St. John 

 bevond zich in de rigting , welke ik aldus tegen wil en dank volgde. 

 Gelukkiglijk bereikte ik, alvorens aan de zee te komen, een moeras 

 waarin eenige struiken waren, waaraan ik mij vastklemde, en met 

 welker behulp het mij gelukte mij weder op te rigten. JNTa eenige 

 minuten gerust en mijne zinnen verzameld te hebben , beproefde ik , 

 gebruik makende van eenige heuvelhellingen, waarachter ik mij 

 verschuilen kon, Dog-Hill-House te bereiken, waar ik dan ook 

 eindelijk na veel inspanning weder aankwam. 



Het oorverdoovende gebulder van den storm hield aan ; de prach- 

 tige tamarindenboom , die heen en weder slingerde, als ware hij 



