99 



is veel meer kieuwvormig, of, met eenig verschil naar de geslachten , 

 blad-, blaas-, of buisvormig, zoo als door J. muller het beste is 

 aangetoond. Zij is omgeven door een peesachtig vlies, hetgeen zich 

 naar voren vernaauvvt tot een botctig kanaal 



dat daardoor geschikt 



is om bij het oprigten der tanden te kunnen mede geven, — de 

 uitlozings-buis , die zich naar den voet der gifttanden begeeft. Deze 

 worden, beter nog, gifthaken genoemd, omdat zij , in vorm en verrig- 



A 



A KOP VAN CKOTALUS MUTUS. a Gifthaak. b Réserve-haken. 



B LOSSE GIFTHAAK. a b Doorgestoken paardenhaar. 



C DOORGEKLIEFDE GIFTHAAK. a Bovenste Opening, b Benedenste opening. 



ting, van de eigenlijke tanden geheel afwijken. Zij zijn gebogen, 

 eenigzins zwaard- of sikkelvormig , zeer scherp aan de punt en — 

 waardoor zij zich het meest kenmerken , — hol of doorboord , met 

 ééne ingangs-, en ééne uitgangsopening. Enkele slangen bezitten, 

 in plaats van doorboorde haken , aan sommige ware tanden , die dan 

 tevens langer zijn , eene uitwendige sleuf, zoo als de Dipsas- en Dryophis- 

 soorten. Cüviee. hield daarom deze ook voor giftig, doch schlegel 

 heeft bij haar geene giftklieren , maar slechts speekselklieren gevonden , 

 en is daarom van meening, dat die sleuf geene andere bestemming heeft, 

 dan om het speeksel te beter te doen uitvloeijen. In leügte ver- 

 schillen de gifthaken, naar de soorten, van % Wed. duim en minder 

 tot hoogstens 2 a. 3 Ned. duimen. Zij zijn vast ingeplant in het 

 bewegelijk opperkaaksbeen. Aan iedere zijde is er meest altijd slechts 

 ééne in werking, doch deze wordt onmiddellijk gevolgd door 

 kleinere gifthaken, van 2, 3 tot 6 toe, die réserve-haken zijn ge- 

 naamd, en dienen om verlorene of afgebrokene gifttanden te ver- 

 vangen. In rust en bij het slikken, zijn de gifthaken met de punt 

 naar achteren gerigt, en geheel verborgen, deels in eene soort van 



