— 103 — 



te sporen. En wat werd er gevonden? De giftliaak van den Crotalus, 

 die den vader had getroffen, was afgebroken, en de punt daarvan 

 was in het raadselachtige schoeisel blijven steken ! Dat evenwel het 

 slangengift langen tijd onveranderd zijne kracht behoudt, daarvan 

 hebben vroeger fontana en mangili ons reeds overtuigd. Na 1 a 2 

 jaren in gedroogden toestand bewaard te zijn, waarbij het zich 

 voordoet als Arabische gom, vertoonde het hun nog eene even 

 doodelijke uitwerking op dieren. Het sterkste bewijs daarvoor, — eenig 

 te noemen voor dierlijke stoffen , die anders zoo ligt scheikundig worden 

 omgezet, — is geleverd door den Schotschen Hoogleeraar chuistison. 

 Hij beproefde het gedroogde gift van eene brilslang, uit Engelsch 

 Indien, dat stellig reeds 15 jaren oud was. Anderhalf grein daar- 

 van, geïnoculeerd aan een konijn, bragt binnen een half uur, den 

 dood te weeg, onder de gewone verschijnselen. 



Men heeft gevraagd, "of slangengift ook werkzaam is, wanneer 

 het in de maag wordt opgenomen?" Keeds galenus ontkende 

 dit, en de dichter lucanus laat in zijne Pharsalia caïo uitdruk- 

 kelijk verklaren, dat het vergif der slangen slechts dan schadelijk 

 is, wanneer het met het bloed in aanraking komt, maar niet, 

 wanneer het met drank vermengd gebruikt wordt. In Italië vooral 

 is vroeger daarover een wetenschappelijke strijd gevoerd. De meeste 

 proeven van kedi, configliachi en anderen hebben op die 

 vraag mede een ontkennend antwoord gegeven. Men gaf aan 

 duiven, kraaijen en andere dieren het uit 10 tot 16 gewone adders 

 verzamelde vergift in, zonder eenige de minste uitwerking. Een der 

 studenten van mangili waagde het zelfs , om het vergif van 4 adders 

 op ééns in te nemen, en ook hij bleef ongedeerd. Onze boerhaave 

 schijnt zich insgelijks te hebben overtuigd van de onschadelijkheid van 

 het addervergift, op dezen weg; althans in zijn werk de Antidotis, 

 leest men daarover: '■'■Integra uncia, per os ingesta, non nocet T — 

 d. i. "een geheel once, door den mond ingenomen, rigt geene schade 

 aan !" Het blijft hier nogtans eene tweede vraag : of dezelfde ontken- 

 nende uitkomst , voor het inwendig gebruik van het gift der Europee- 

 sche adders verkregen, ook geldig is voor dat van alle tropische 

 soorten? De proeven van hering, van Suriname, mogen hier tot 



