— 107 — 



haar doorgaans voor, ofschoon de meeste klassieke schrijvers het 

 feit als een "men zegt" berigten. Schlegel twijfelt aan de waarheid 

 van het verhaal. De adder , zegt hij , stond in Egypte in hooge 

 vereering, en prijkte op alle insignia van vorstelijke en priesterlijke 

 waardigheid. Bij den triomphalen togt van octavius nu, werd het 

 beeld van ci.eopatra door Eome's straten rond gedragen, getooid 

 met al hare versierselen en, onder deze, ook met de Egyptische 

 adder om haren arm. Even zoo wordt hare beeldtenis ook op médailles 

 van dien tijd gevonden. Van daar zou de algemeene dwaling ontsproten 

 zijn. Ik waag het niet in dezen te beslissen , evenmin als over de vraag : 

 of de ouden te gelooven zijn in hunne verhalen , dat juist deze adder, 

 (bij hen Aspis genaamd), den dood brengt in de gedaante van eenen 

 "zoeten slaap," zonder eenige pijn , stuipen of misvorming van het gelaat. 

 Meer gewis, dan tot zelfvernietiging, is slangenvergift misbruikt 

 tot het dooden van anderen. Ik kon hier spreken over de vragen: 

 of men het vroeger, en nog, in Turkije heeft aangewend tot het 

 dooden van misdadigers? — of de negers het gebruiken tot 

 geheimen giftmoord , waartegen eüfz hen heeft verdedigd.? — of de 

 Kaffers het mengen in hunne pijl-vergiften, hetgeen in de jongste 

 berigten wordt tegengesproken? — Doch ik wil mij liever bepalen 

 tot een minder algemeen bekend misbruik, dat schomburgk daar- 

 van in Guyana heeft leeren kennen. Dikwijls reeds had het zijne 

 opmerkzaamheid getrokken, hoe de Indianen nimmer verzuimden, 

 alle gedoode giftslangen van hare haken te berooven, en die met 

 zorg te bewaren. Eerst later bleek het hem, waartoe. Bij sommige 

 volksstammen aldaar, vooral bij de Arrawakken, heerscht de bloed- 

 wraak in den hevigsten graad. Hij , die door de priesters , Fiaïs 

 geheeten, als wreker, als Kanaima, zijner verslagene bloedver- 

 wanten wordt aangeduid, verlaat op den eigen stond zijn kamp 

 en zijne huisgoden. Eusteloos zwerft hij rond, tot dat hij den 

 vijand ontmoet van zijn geslacht. Is het een man , zoo tracht hij 

 dien in den rug te trefi'en met eenen giftigen pijl. Is het een 

 kind of eene vrouw, zoo overvalt hij die even verraderlijk, werpt 

 zijn slagtoffer neder, en steekt haar een' gifthaak van eenen Tri- 

 gonocephcdus of andere groote slangensoort door de tong. Deze 



