— 120 — 



water eijeren gekookt, dan lijdt het geen oogenblik twijfel, of het 

 daarin bevatte wit en dooijer zouden, ofschoon iets langzamer dan 

 bij ons, daarin toch volkomen gestold zijn, terwijl daarentegen de 

 aardappelen, ook na uren lang kokens, nog hard en oneetbaar bleven. 

 Om dit verschil goed te begrijpen, moeten wij kennis maken met 

 de veranderingen, die bij het gaar worden van aardappelen in hun 

 weefsel worden te weeg gebragt. 



Wanneer men een zeer dun schijfje van eenen aardappel onder 

 een mikroskoop brengt, dan bespeurt men, dat het weefsel schier 

 uitsluitend bestaat uit zeer kleine vliezige blaasjes of cellen van 

 eenen onregelmatigen min of meer rondachtigen vorm. Alle deze 



blaasjes nu hangen onderling 

 sterk zamen , hetgeen veroorzaakt 

 wordt door eene tusschenstof , die 

 als Hjm het eene blaasje aan het 

 andere verbindt. Verder zijn in 

 elk blaasje een aantal langwer- 

 pig ronde witte korreltjes bevat. 

 Deze zijn het zetmeel of de stijfsel; 



en werkelijk wordt eene soort van 

 AARDAPPELCELLEN, 150 maal vergroot. ^^^^^^^-^ ^-^ aardappelen bereid, 



ofschoon de beste van tarwemeel wordt vervaardigd. In het voorbij- 

 gaan merken wij hier op, dat de flores sago of bloem van sago, 

 die men u voor een Oost-Indisch produkt verkoopt, enkel en alleen 

 uit dien aardappelen-stijfsel bestaat. 



Onderzoekt men daarentegen eenen garen aardappel, dan blijkt 

 het , dat de meeste der zoo even genoemde blaasjes niet meer onderling 



zamenhangen, maar grootendeels los lig- 

 gen en des te meer van elkander zijn 

 afgescheiden, naarmate de aardappel door 

 het koken kruimig en bloemig is ge- 

 worden. Bovendien zijn de stijfselkorrel- 

 tjes verdwenen, maar elk blaasje is nu 

 gevuld met eene geleiachtige stof. De 

 AARDAPPELCELLEN , iia de koking. vrocgerekorreltjeshebbcn namelijk dezelfde 



