— 124 — 



klasse der Infusoria, Afgietsel- of Infusiediertjes, dus genaamd, 

 omdat zij 't eerst in waterige afgietsels of aftreksels van allerlei 

 bewerktuigde stoffen gevonden zijn. Bovendien leven zij in grooten 

 getale in stilstaande of langzaam stroomende wateren, vooral in 

 diegene, waarin vele waterplanten en rottende plantaardige of dier- 

 lijke zelfstandigheden voorhanden zijn. De infusiediertjes zijn alle 

 zóó klein, dat zij niet dan met behulp van het mikroskoop gezien 

 of ten minste duidelijk waargenomen kunnen worden, zoodat het 

 niet te verwonderen is, dat zij niet eerder, dan in het jaar 1675 

 door onzen beroemden landgenoot i.eeuwenhoek ontdekt zijn. 

 Na hem zijn zij door anderen nader onderzocht en beschreven, en 

 in deze eeuw hebben vooral de ontdekkingen van ehrenbekg veel 

 wetenswaardigs omtrent deze kleine schepselen aan het licht gebragt. 

 De infusiediertjes zijn van een zeer eenvoudig maaksel en vormen 

 dan ook de laagste klasse van het geheele dierenrijk. Hoewel er 

 onder hen nog groot verschil bestaat, zoo kan men zich de eenvou- 

 digst gevormde voorstellen als bestaande of uit een enkele cel of 

 blaasje, of uit eene verbinding van verscheidene eenvoudige cellen, 

 die een ligchaam van eene ronde of langwerpige gedaante vormen, 

 dat bij de meesten bedekt is met fijne, in eene gestadige beweging 

 verkeerende, haartjes, trilharen genaamd. Bij velen is eene mond- 

 opening duidelijk te onderscheiden; bij een groot aantal echter is, 

 zoo als ik reeds aanmerkte , zulks niet het geval ; en , ofschoon het 

 bij de verbazende kleinheid dezer diertjes, en bij de moeijelijkheden, 

 waarmede hun onderzoek gepaard gaat, onvoorzigtig zijn zoude uit 

 het niet waarnemen van eene mondopening al dadelijk tot het niet 

 bestaan daarvan te besluiten, zoo kan men toch in zooverre op 

 vele naauwkeurige waarnemingen afgaan, dat men op grond der- 

 zelve aannemen mag, dat inderdaad vele infusiediertjes geene mond- 

 opening bezitten, en evenmin van eene eigenlijke maag of een 

 spijskanaal voorzien zijn; hoewel in de meesten doorschijnende 

 ruimten of schijnbare holten worden waargenomen, die ehrenberg 

 als zoo vele magen beschouwt, ofschoon dujardin en anderen, 

 r.aar het schijnt op goede gronden, haar deze beteekenis ontzegd 

 hebben. 



