— 131 — 



is, leert de dagelijksche ondervinding, bewijzen het eigen gestel, 

 temperament , de meer of min hevige neigingen en hartstogten , 

 en toonen ons de krankzinnigen op eene treurige wijze. 



Leeren ons echter indedaad de Natuur en alle deze verschijnselen, 

 dat ziel en ligchaam zoo geheel één zijn, en dat ons hooger ik 

 slechts het product en de uiting is van onze hoogste ligchaams- 

 krachten, uit stofwisseling geboren? Of toont ons eene aandachtige 

 beschouwing veeleer, dat de ziel niet zoo geheel het onmiddelijk 

 uitwerksel is van het ligchaam, maar dat integendeel het ligchaam 

 het werktuig is van de ziel, die als een zelfstandig wezen, welks 

 natuur wij hier niet kunnen doorzien, het ligchaam bewoont, en 

 alleen door zijne hulp hare hooge ontwikkeling hier beneden be- 

 reiken kan? 



Gewigtige vragen voorzeker, waarmede onze tederste en duurste 

 belangen zoo naauw verbonden zijn; vragen, die ten allen tijde 

 het groote struikelblok voor alle denkers en twijfelaars hebben 

 uitgemaakt. 



Het gewigt der zaak zal mij zekerlijk bij de Lezers van dit 

 Album verontschuldiging doen vinden , wanneer ik het waag te 

 beproeven, door het -boek der Natuur zelve open te slaan, of wij 

 hier niet eenig licht en oplossing dezer belangrijke, zoo duistere, 

 vraagpunten kunnen vinden. Ik wil hiertoe, eenvoudig den gang 

 der Natuur volgende , in eenige korte trekken den geheelen mensch 

 schetsen in zijne elkander opvolgende ontwikkelings-toestanden : de 

 ontluiking zijner hoogere geestvermogens in het kind, hunne ver- 

 dere vorming in den jongeling, hunne volle kracht in den man- 

 nelijken leeftijd, en eindelijk hunne rijpheid in het tijdperk der 

 grijsheid, — om zoo na te gaan, of de Natuur ons indedaad leert, 

 dat ons hooger ?1-, onze verstandelijke vermogens en begaafdheden, 

 onze rede en zedelijk gevoel slechts uitwerksels zijn van ligchaams- 

 krachten, en dus met de ligchaamswerkingen in de verschillende 

 tijdperken van het leven zoo gelijken tred houden, dat wij die 

 volkomene éénheid van ziel en ligchaam mogen aannemen. 



