— 141 — 



indedaad roerende bewijs, ons door burdach medegedeeld nevens 

 zeer vele anderen [BlicJce ins Lében III B. pag. 53), van blind en 

 doofstomgeborenen, te verzwijgen. Laura bridgman in ISToord- 

 Amerika ontwikkelde zich volkomen met scherpheid van geestver- 

 mogens en teder gevoel, niettegenstaande zij blind en doofstom 

 was, de reuk haar ontbrak, en haar smaak zoo stomp was, dat zij 

 gewoonlijk een rhabarberdrank met thee verwisselde. Zij werd in 

 het blinden-instituut te Boston in 1837 opgenomen, in haar 

 achtste levensjaar; zij gevoelde zich hierin spoedig gelukkig en 

 was van dankbaarheid jegens hare leermeesters doordrongen, 

 doordien zij in deze inrigting meer voedsel voor haren geest 

 vond, dan in het ouderlijke huis te Hanover in Noord-Amerika. 

 Nadat zij een half jaar hier was geweest, ontving zij een 

 bezoek van hare moeder, betastte hare handen en kleedins zonder 

 haar te herkennen, en keerde zich daarop van haar, als van eene 

 vreemde af; want de vele voorwerpen en indrukken, die sedert 

 hare verwijdering uit het ouderlijke huis hare geheele opmerkzaam- 

 heid hadden tot zich getrokken , hadden bij hare beperkte zinver- 

 mogens de herinnering aan het ouderlijke huis verzwakt. Zij ver- 

 heugde zich over eene haar medegebragte snoer parels, die zij 

 vroeger gedragen had, en gaf aan Dr. howe, den directeur van 

 het instituut, te kennen, dat dit een geschenk uit hare vroegere 

 woning was ; echter stootte zij de moeder , die haar wilde liefkozen , 

 terug, en ging naar hare speelgenooten. Toen zij een ander voor- 

 werp uit het ouderlijke huis van hare moeder ontving, werd zij zeer 

 opgewekt, onderzocht haar naauwkeuriger , en gaf Dr. howe te 

 verstaan, dat deze dame gewis uit Hanover moest gekomen zijn, 

 liet ook eenige liefkozingen van haar toe, ging echter toen weder 

 onverschillig van haar af. Na eenige oogenblikken , toen de 

 smartelijk getroffene moeder haar op nieuw naderde, scheen zij door 

 de gedachte, dat deze geene vreemde zijn kon, getroffen te worden; 

 zij betastte zeer ijverig hare handen, werd geheel bleek en weder 

 vuurrood; hoop en twijfel kampten onderling. De moeder trok haar 

 naar zich toe en kuste haar; daarop wierp zij zich met de uit- 

 drukking van verrukking aan haren boezem, en week niet meer 



