— 153 — 



niet ongevoelig geworden voor het geluk of lijden van anderen. 

 Nog voor korten tijd hoorden wij den eerwaardigen 84 jarigen 

 grijsaard maurits counelis van hall in een uitmuntend gedicht 

 roerende toonen aanslaan, bij den aanblik der weldaden, aan zoo 

 vele ongelukkigen in het krankzinnigen gesticht te Meerenberg 

 bewezen. 



Door de ervaring bekend met het vergankelijke en wufte van de 

 meeste zaken, houdt de grijsaard zich sterker aan hetgeen hij 

 bestendig en duurzaam bevonden heeft, en van hier dat het gevoel 

 voor waarheid, pligt, deugd en godsdienst, vooral bij den ouden 

 van jaren op den voorgrond treden. — "Nergens," zegt kxtsh zeer 

 treflend, (buudach, Fhjs. III Th. pag. 426), "vindt men een voor- 

 beeld, dat zedelijke eigenschappen of godsdienstig gevoel, waardoor 

 de man zich onderscheidde, in den ouderdom verzwakt zijn." Dit 

 echter is algemeen erkend : verontschuldigt men ook misstappen en 

 ligtzinnigheid , hoezeer af te keuren, in de jeugd, laakt en mis- 

 prijst men die in den man, zoo verwekken zij in den grijsaard 

 afgrijzen en verachting. De grijsaard, hoezeer hij nog deel neemt 

 in de betamelijke vrolijkheid zijner vrienden, is echter meer tot 

 ernst gestemd, en in zich zelven teruggekeerd; zijne kinderen, die 

 volwassen en zelfstandig geworden zijn , hebben meest het ouderlijk 

 huis verlaten, de jeugd scheidt zich, in haar meer levendig handelen 

 en drijven, van zelve van den grijsaard, en volgt hare eigene ge- 

 noegens; zijne vroegere tijdgenooten en vrienden zijn hem meest 

 voorgegaan, en het latere geslacht, onder andere indrukken en 

 gezigtspunten opgegroeid, sympathiseert niet meer zoo met hem. 

 Hierdoor blijft hij meer aan zich zelven overgelaten, en leeft bij 

 zijn onverzwakt geheugen van vroegere dagen meer in het voor- 

 ledene en de toekomst. Als man heeft hij zijne pligten jegens 

 de maatschappij en de zijnen volbragt; hij heeft geleefd voor anderen ; 

 aan het einde van zijne loopbaan genaderd, leeft hij meer voor 

 zich zelven, en zijn geest bij het terugzien op het voorledene 

 streeft vooruit naar zijn toekomstig vaderland. En zoo wordt hij 

 door zijn gestel en omstandigheden, ja door de Natuur van zelf 

 geleid om uit zijn vroeger leven de lessen der ervaring, der levens- 



