HET OPMERKELIJKE 



IN EENE ALLEDAAGSCHE ZAAK. 



«OOK 



W. M. LOGEMAN. 



XXet is een zonderling ding, wat men gewoon is de kracht der 

 gewoonte te noemen. Wat ons, de eerste maal dat wij het zien of 

 waarnemen, onverschillig, ja onaangenaam is, dat wordt ons eerst 

 aangenaam en eindelijk onmisbaar, enkel door de herhaalde malen 

 dat wij daarmede in aanraking komen. Wat ons in het eerst twij- 

 felachtig toeschijnt, dat wordt ons geloof baar niet alleen, maar wij 

 houden ons ten laatste vastelijk van de waarheid daarvan overtuigd, 

 wanneer wij het slechts dikwijls hebben hooren verhalen. Wat ons 

 op het eerste gezigt verbaasd doet staan of opgetogen houdt van 

 bewondering, dat treft ons spoedig minder en eindelijk in het geheel 

 niet meer; zoo zelfs, dat alles wat wij van onze jeugd af om ons 

 heen hebben kunnen opmerken, ons daarom alleen niet verwonderen 

 kan en nooit verwonderd heeft. 



Indien dit eens niet zoo ware, indien alles wat ons treft op den 

 eersten aanblik voor ons steeds even treffend en opmerkelijk bleef, 

 ja meer nog, indien dit waas van alledaagschheid, dat de gewoonte 

 over de ons omringende voorwerpen spreidt, daarvan eens plotseling 

 werd weggenomen voor onze oogen, wat zouden wij ons omringd, 

 ja als belegerd gevoelen door een tal van wonderen! Of zouden wij 

 ons niet gedrongen gevoelen om alle natuurverschijnselen, zonder 

 eenige uitzondering, met dien naam te bestempelen.? De landman 

 brengt het zaad in Ae aarde, en ter zijner tijd ontwikkelen zich de 

 planten daaruit, die ditzelfde zaad, maar duizende malen vermenig- 

 vuldigd, weder bevatten. Hij ziet dit, maar verwondert er zich 

 niet over, noch vraagt zich zelven af: van waar deze overvloed? 

 want de gewoonte heeft hem met dit alles gemeenzaam gemaakt. 

 Maar als er eens iemand was, die zoo iets zag voor het eerst en 



