— 178 — 



verscheidenheid van in vorm en kleuren zoo rijk afwisselende 



voorwerpen ! Niets van dit alles ; maar in plaats daarvan een 



diepgaande schrik, die ze angstvol deed terugdeinzen en de oogen 

 met de handen bedekken; want zij verbeeldden zich, dat alle voor- 

 werpen, die zij zagen, naar de letterlijke uitdrukking van een hunner, 

 welke voor ons is opgeteek end geworden, op hunne oogen lagen. En 

 dit is wel te begrijpen; zij wisten bij ondervinding, dat de voor- 

 werpen voor hen slechts voelbaar»waren, wanneer hunne hand of 

 eenig ander ligchaamsdeel zich daarmede in onmiddellijke aanraking 

 bevond; en door deze ondervinding geleid, besloten zij dat er 

 evenzeer onmiddellijke aanraking moest bestaan tusschen de voor- 

 werpen, die zij zagen, en de oogen waarmede zij die waarneming 

 deden. Maar, zal de lezer misschien zeggen, er is toch een groot 

 onderscheid tusschen het voelen en het zien van een voorwerp ! 

 Dit onderscheid is lang zoo groot niet als het wel schijnt te 

 zijn, gelijk ons duidelijk worden zal bij eenen vlugtigen blik, dien 

 wij nu gaan werpen op de inrigting en de werking van het men- 

 schelijk oog, waarbij wij ons natuurlijk niets anders ten doelstellen 

 dan om daardoor aan diegene onzer lezers, welke dit nog mogten 

 noodig hebben, eene schets te geven van hetgeen er bij het zien 

 in ons oog eigenlijk geschiedt, — de eerste schrede natuurlijk tot 

 eene klare voorstelling van het zien zelf. 



Het zij mij vergund, mijne lezers daartoe eene eenvoudige proef- 

 neming aan te raden. Men houde , op twee a drie ellen afstands van 

 een sterk verlicht of sterk lichtend voorwerp, des avonds de vlam 

 van eene lamp of kaars b. v., een stuk wit papier, en tusschen dit en 

 het voorwerp een bolgeslepen glas , — een gewoon brandglas is hiertoe 

 reeds goed genoeg. Wanneer men den afstand tusschen het glas 

 en het papier allengs verandert, dan zal men spoedig het zoo ver 

 kunnen brengen, dat men op dit papier, regt tegenover het glas, 

 eene afbeelding van het voorwerp ziet ontstaan. Over de wijze, waarop 

 die afbeelding, dat beeld, gelijk men het gewoon is te noemen, 

 door de werking van het glas op de lichtstralen, die van het voor- 

 werp zich naar alle kanten verspreiden, ontstaat, kan ik hier in 

 geene nadere bijzonderheden treden. In het voorbijgaan merk ik 



