— 182 



beide beelden ons ddn alleen één voorwerp aanwijzen, wanneer zij 

 in beide oogen vallen op overeenJcomstige fleelenvan het netvlies, dus 

 in beide juist op het midden, in beide evenveel ter regter of linkerzijde, 

 boven of onder het midden, enz. Is dit niet het geval, dan zien 

 wij het voorwerp dubbel. Evenzoo voelen wij slechts één voorwerp, als 

 wij het met twee vingers op de gewone wijze aanraken, hoewel hier- 

 bij wel degelijk twee afzonderlijke indrukken op ons gevoel in de beide 

 vingers worden teweeg gebragt. Maar leggen wij twee vingers, b. v. den 

 middelsteu en den wijsvinger, kruiselings den eenen over den anderen 

 en brengen wij dan een voorwerp daartusschen, dat beide vingers, maar 

 nu (om de zelfde uitdrukking te bezigen), niei op overeenkotmtige 

 plaatsen, aanraakt, dan voelen wij dit dubbel. Van dit dubbel zien 

 kan iedereen, wien dit nog niet geheel duidelijk mogt zijn, zich 

 overtuigen door de volgende eenvoudige, maar daarom misschien 

 des te meer verrassende proefneming. Men houde een opgestoken 

 vino'er op ongeveer 3 palmen afstands voor het aangezigt en daarachter 

 op den dubbelen afstand 'een vinger van de andere hand. Zoolang 

 men nu naar beide vingers ziet, zonder een van beide bepaaldelijk 

 op te merken, zoolang ziet men ze beide zoo als ze zijn en waar 

 ze staan. Maar als men er één, den voorsten b. v. oplettend beschouwt, 

 dat is: als men de beide oogen juist op dezen rigt, dan ziet men 

 den achtersten dubbel, en vestigt men de oogen op dezen, dan schijnt 

 de voorste verdubbeld te zijn. 



