— 184 — 



buiten hem, nog naar de maan even gretig grijpt als naar een 

 onder zijn bereik geplaatste lichtvlam. 



TJit het bovenstaande volgt ook van zelf, waarom ons de op grooten 

 afstand geplaatste voorwerpen zoo klein toeschijnen. Hoe verder 

 namelijk een voorwerp van onze oogen verwijderd is, des te moeije- 

 lijker wordt het ons om den afstand juist te bepalen. Bevindt het 

 zich b. V. op 5 palmen afstands, dan maakt eene enkele duim ver- 

 andering in dien afstand reeds eene merkbare en voor ons voelbare 

 verandering in de rigting van onze oogen noodig, en deze wordt 

 dus zeer gemakkelijk door ons waargenomen. Maar als wij zien 

 naar een voorwerp dat op 50 ellen afstands van ons is verwijderd, 

 dan maakt eene vermindering of vermeerdering van dien afstand 

 om een geheele el, slechts eene zoo geringe verandering in de 

 rigting van onze oogen noodig, dat wij die naauwelijks kunnen 

 waarnemen. Wordt de afstand nog grooter, dan wordt ons gezigts- 

 orgaan, om de opgenoemde reden, om zoo te zeggen nog onge- 

 voeliger voor eene groote vermindering of vermeerdering daarvan, 

 zoodat het ons zeer moeijelijk is, om eenen afstand grooter dan 100 

 oUen, met eenige naauwkeurigheid te schatten. Van daar, dat wij 

 o-roote afstanden, onwillekeurig, steeds voor veel geringer houden 

 dan zij werkelijk zijn; en doen wij dit, dan moeten, daar de net- 

 vliesbeelden toch voortgaan om kleiner te worden al naar dat de 

 wezenlijke afstand grooter is, de voorwerpen ons noodzakelijk kleiner, 

 èn op zeer grooten afstand veel kleiner toeschijnen dan zij wer- 

 kelijk zijn. 



Als omgekeerd eenige voorwerpen, door eene bijzondere bijom- 

 standigheid, door ons voor grooter dan zij zijn worden gehouden, 

 dan zien wij ze tegelijk ook veel verder afstaan, dan dit werkelijk 

 het geval is. Hierop berust de inrigting, die zulk een fraai eflekt 

 teweeg brengt bij eenen bloemhof, even buiten Haarlem. Daar 

 voor staande, ziet men in het voorjaar, door eene opening in de 

 omheining , een uitgestrekt bed van bloemen , die het oog verrukken 

 door kleuren, zóó schitterend als alleen bloemen ze kunnen opleveren. 

 Aan het eind van dit bed is een open poort of boog, en daardoor 

 heen ziet men een tweede, even fraai en schijnbaar veel grooter. Daar 



