.— 190 — 



gegeven door dove en brewster; ik heb hier deze gekozen als 

 verreweg de gemakkelijkste voor het begrip. Het spreekt van zelf 

 dat men, van andere voorwerpen op de zelfde wijze eene dubbele 

 afteekening vervaardigd hebbende, die met het zelfde eÖ'ect in den 

 stereoskoop kan bezien. Beelden en groepen van pleister doen hier 

 vooral eene zeer goede uitwerking. 



Ik acht het belangrijk hier nog te vermelden, dat deze zelfde 

 stereoskoop, korten tijd geleden, door den uitvinder, wheatsïone 

 en tegelijk door Professor meijer te Zurich, is geschikt gemaakt 

 om ook de waarheid te bewijzen van hetgeen hiervoor, betrekkelijk 

 de wijze waarop wij over den afstand der voorwerpen van ons oog 

 oordeelen, is aangemerkt. Worden namelijk, de beide teekeningen 

 tegelijk op de zijwanden een weinig naar voren geschoven, (zie de 

 figuur op blz. 188) waardoor de afstand tusschen deze teekeningen 

 en ons oog niet merkelijk verandert, dan schijnt ons het voorwerp 

 in de spiegels veel verder afgelegen, maar daar de netvliesbeelden 

 toch genoegzaam dezelfde grootte blijven behouden, schijnt ons het 

 voorwerp op dien afstand veel grooter toe dan te voren. Het om- 

 gekeerde heeft natuurlijk plaats, wanneer de teekeningen, in plaats 

 van naar voren , achterwaarts en dus van den beschouwer af worden 

 geschoven. . ^ 



Met het vermelden van nog eene kleine proefneming wil ik hier 

 besluiten. Men plaatse eenig, niet te sterk hol of bol voorwerp 

 voor zich, en zie daarboven op, het eene oog gesloten houdende. 

 Een theeschoteltje op een niet te hooge tafel geplaatst, waarvoor 

 men regtop staat, is zeer geschikt voor ons doel. Wanneer men nu 

 tusschen het geopende oog en het voorwerp, ongeveer op het midden, 

 een vergrootglas (eene lens van 5 a 10 Ned. duimen brandpunt 

 liefst) houdt, dan ziet men het voorwerp omgekeerd; wat links 

 daaraan is , is regts * in het beeld dat wij er van zien enz. Maar 

 wat daarbij het vreemdst is, het holle schoteltje vertoont zich nu 

 hol, even alsof wij het met den rand op de tafel hadden geplaatst; 

 en plaatsen wij het werkelijk zoo, dan vertoont het zich alsof het 

 geplaatst was op de gewone wijze. 



Een weinig nadenken zegt ons, dat wij hier met een eftect van 



