— 201. — 



Het is er ver van daan, dat de draaijing van den wind altijd 

 volgens de opgegevene wijze zou plaats hebben. Dikwijls draait ook 

 de wind in de tegenovergestelde rigting, of de draaijing is nu eens 

 voor een gedeelte in de eene, dan weder in de andere rigting, en 

 de wind gaat plotseling eenige streken terug. Die onbestendigheid 

 is veelal daaruit te verklaren, dat de grensscheiding tusschen de 

 twee hoofdwinden zich gedurig, dan naar de eene, dan weder naar 

 de andere zijde verplaatst, zoodat eene plaats bij afwisseling in het 

 gebied van den eenen of anderen luchtstroom ligt. Bij ons te lande 

 gaat de wind 12 of 14- malen in het jaar meer in de rigting noord , 

 oost, zuid en west om, dan in de tegengestelde. 



Vestigen wij thans onze aandacht op de winden der Indische en 

 Chinesche zeeën , die onder den naam van Moesons bekend zijn. In 

 de Indische zee heerscht, van den steenboks-keerkring af tot op 

 omtrent 18*^ zuiderbreedte, nog de zuidoost-passaat, maar van daar 

 tot aan den evenaar heerschen van October tot April noordwesten 

 winden, terwijl benoorden den evenaar, in denzelfden tijd des jaars, 

 een noordoosten wind heerscht. Daarentegen waait er van April tot 

 October in de eerstgemelde streek bezuiden den evenaar, een zuid- 

 oosten-, en ten noorden van denzelven een zuidwesten wind. Deze 

 voorstelling is zeer algemeen, want de rigting van deze winden 

 wordt in de nabijheid der kusten van de groote eilanden en der 

 vaste landen zeer gewijzigd. De overgang van de eene windrigting 

 tot de andere geschiedt langzamerhand. Stilten en stormen wisselen 

 elkander gedurig af, terwijl er gedurig onweersbuijen en piasregens 

 vallen , die zoo geweldig zijn , dat zij met die in onze gematigde 

 streken uaauwelijks te vergelijken zijn. Die overgang wordt de 

 kentering der Moesons genoemd. Ofschoon de oorzaak dezer winden 

 niet ver te zoeken is, levert hunne volkomene verklaring echter 

 nog eenige moeijelijkheden op. Bij de beschouwing van het ontstaan 

 der winden , waarbij wij die der land- en zeewinden als voorbeelden 

 genomen bebben , zagen wij reeds, dat het uitwerksel der verwarming 

 door de zon , op het land en de zee zeer verschillend is ; dat het land 

 onder den invloed der zonnestralen vrij sterk wordt verwarmd en, bij 

 afwezigheid der zon, of bij een schuiner invallen harer stralen, weder 



