— 213 - 



dat de Meerval op overstroomde lauden inet zijnen staart de vrucliteu 

 vau de boomen schudt en de jonge vogeltjes uit die boomen naar 

 beneden doet tuimelen, om ze vervolgens te verslinden. 



Houdt de Meerval zich doorgaans in de diepte op, bij stormweer 

 komt hij aan de oppervlakte, en wordt dan niet zelden door de 

 golven, 'tegen wier geweld hij moeijelijk schijnt te kunnen kampen, 

 op het strand geworpen. 



In het oostelijk gedeelte van Europa vangt men den Meerval in 

 menigte, en hij wordt daar veel tot spijs gebruikt. De smaak van 

 het witte vleesch, door velen met dien van ossenvleesch , van 

 kalfsvleesch , van aal vergeleken , moet de meeste overeenkomst 

 Jiebben met dien van slechten zalm; de ouderdom van het dier zal 

 liier wel verschil maken, daar ik vind, dat het vleesch van een 

 kleinen jongen Meerval als smakelijk geroemd wordt, terwijl dat 

 der ouden en grooten zeer grof en onsmakelijk is. In Hongarije en 

 Rusland vooral maakt men er veel gebruik van, en in Hongarije 

 droogen de Raitzen (een der oorspronkelijke volksstammen des 

 lands) het als spek. Het vet wordt als olie voor lampen gebruikt, 

 en uit de zwemblaas vervaardigt men eene zeer goede lijm. De 

 Eussische en Tartaarsche boeren gebruiken de gedroogde huid, die 

 vrij doorschijnend is, in plaats van vensterglazen. 



Zooveel wenschte ik over den Meerval mede te deelen, die nu 

 welhaast in ons vaderland een vreemdeling zal zijn. In Frankrijk wil 

 men hem, zoo als berigt wordt, benevens andere daar tot dusver 

 niet levende visschen, uit Duitschland invoeren en trachten te na- 

 turaliseren. Of dit niet geheel mislukken zal, ten minste of hij 

 zich in Frankrijk eenigzins zal vermenigvuldigen, meen ik op 

 grond van het eigenaardige zijner natuurlijke verbreiding te mogen 

 betwijfelen. Eu mogt hij er al blijven leven, dan M^eet ik niet, of 

 het van tijd tot tijd vangen van een en enkelen Meerval wel zal 

 kunnen opwegen tegen het verlies van de aanzienlijke menigte 

 visch, die hij ter bevrediging zijner vraatzucht noodig heeft. 



D. LUBACH. 



