— 221 — 



Eindelijk nog een voorbeeld, hetgeen aantoont, dat het niet enkel 

 de kracht der gewoonte is, die paarden noopt tot het verrigten 

 van dezelfde handelingen onder gelijke omstandigheden, maar dat 

 er ook soms iets hoogers, namelijk het begrip van tijd, mede ge- 

 paard kan gaan. Een paard, gewoon met den bode van een provinciaal 

 dagblad wekelijks de rondte te doen bij de geabonneerden , hield 

 altijd geregeld van zelf op aan de deur van ieders woning, hoewel 

 hun aantal tussohen zestig en zeventig beliep. Maar twee dier ge- 

 abonneerden namen te zamen één exemplaar van het blad, in dier 

 voege, dat zij het beurtelings het eerst ter lezing ontvingen. Wel- 

 dra werd het paard aan deze schikking gewoon, en hoewel deze 

 twee personen twee engelsche mijlen van elkander verwijderd woonden, 

 hield het geregeld op, zonder zich ooit te bedriegen, de eene week 

 voor het huis des eenen , de andere voor dat des tweeden geabon- 

 neerden. 



Ho. 



