— 238 — 



"Portugeesche oorlogscheepje" bestempeld, uit hoofde van eene soort 

 van kam aan de bovenzijde der blaas, die het dier gebruikt bij 

 wijze van een zeil, om zich over de watervlakte door den wind te 

 laten voortstuwen. 



Verder de Beroè- en Pelagia-sooiten, en vele andere, te veel 

 om hier te noemen , — allen dieren schier doorschijnend als glas, zoo- 

 dat zij in het water bij daglicht slechts even kunnen worden on- 

 derscheiden; doch in het duister vertoont zich elk hunner met 

 eenen blaauwen lichtgloed overtogen, en drijven zij als vurige bol- 

 len over en onder de zeeoppervlakte. 



Yoegen wij hierbij , dat , volgens de berigten van verscheidene 

 reizigers, het getal dezer dieren op sommige plaatsen des oceaans 

 alle voorstelling te boven gaat, daar er binnen eenen kleinen om- 

 trek millioenen bevat zijn, dan kunnen wij ons eenigermate een 

 flaauw denkbeeld vormen van den indruk, dien de reiziger onder- 

 vindt, wiens schip zich door die lichtzee eenen weg baant. 



Zoo zag kapitein tinlayson in de nabijheid van het Prins van 

 Walles-eiland den oceaan als vloeibaar vuur van gesmolten zwavel 

 en phosphorus. Men kon eene boot herkennen op den afstand van 

 verscheidene zeemijlen. 



Ook kapitein van de erve deelde mij mede, dat hij het lichten 

 der zee in donkere nachten meermalen sterk genoeg gezien had, 

 om er een boek bij te lezen, wanneer men dit buiten boord en 

 naar de zee gekeerd hield. 



"Geen penseel noch pen" — zegt een ander (strekler) — "ver- 

 mag het schouwspel , dat wij aanschouwden, te beschrijven. Het was 

 te middernacht zoo helder, dat men eene vlieg op het zeil had 

 kunnen zien. De hemel was pikzwart. De regen viel te gelijker 

 tijd in stroomen neder, en toen deze verminderde, verdween ook 

 het lichten." 



Dit laatste doet ons eene bijzonderheid kennen, welke wij ook 

 door vele andere daadzaken bevestigd vinden, deze namelijk, dat 

 beweging het licht te voorschijn roept. Ook bij de zeedieren, even 

 als wij het reeds zagen van de lichtende insekten, geldt het, dat 

 zij hun licht slechts bij tusschenpoozen uitstralen; doch het komt 



