— 239 — 



dadelijk te voorschijn zoodra het dier op de eene of andere wijze 

 geprikkeld wordt. In het onderhavige geval geschiedde dit door 

 de nedervallende regendroppels , en hetzelfde is ook de oorzaak , 

 dat het licht vooral schitterend is ter plaatse waar eene sterke 

 branding heerscht, waarbij dan de golven als vuurstroomen , uit 

 duizende vonkelende sterren bestaande, uiteenspatten. Ook gebeurt 

 het om dezelfde reden niet zelden, dat het lichten alleen bespeurd 

 wordt op het punt , waar de kiel van het ' schip de golven klieft , 

 of, wanneer men zich in eene boot bevindt, ter plaatse waar de 

 riemen in het water plassen. 



Wat de kleur van dit zeelicht aanbelangt, zoo is deze eenigzins 

 verschillend. Ten deele hangt dit verschil af van den aard der 

 dieren, die het voortbrengen, ten deele echter ook, — en dit ver- 

 dient voorzeker onze opmerking — van den toestand van het dier 

 zelf. De meest gewone kleur is schitterend blaauw; doch bij Py- 

 rosoma kan het zeer onderscheidene tinten aannemen, die in hunne 

 opvolging min of meer beantwoorden aan die van het zonnebeeld. 

 Bij zijn eerste ontstaan , gepaard gaande met eene sterke zamen- 

 trekking van het dier, is het levendig rood, daarna oranje, dan 

 groenachtig en eindelijk blaauw (perok). 



In de zeeën tusschen de keerkringen vertoont zich het zeelicht 

 in zijne grootste pracht, doch het is geenszins daar binnen be- 

 perkt. Men heeft het integendeel waargenomen tot op 600 z. Br. 

 en 800 N.Br., dat is, met andere woorden, zoowel in de warmste 

 als in de koudste zeeën , welke door schepen bevaren zijn. Ook in 

 de zee, die de kusten van ons vaderland bespoelt, is het verschijn- 

 sel niet vreemd, doch, terwijl het elders door grootere reeds op 

 eenen afstand onderscheidenlijk waarneembare weekdieren wordt 

 voortgebragt , zoo zijn het hier veelal uiterst kleine, slechts met 

 het gewapend oog zigtbare diertjes, welke het veroorzaken. Lang 

 heeft men dan ook gemeend, dat het water in zulke gevallen zelf 

 lichtend was geworden, ten gevolge van daarin zwevende of opge- 

 loste deelen, afkomstig van grootere dieren. Het was onze landge- 

 noot BASTER, die in 1763 het eerst aantoonde, dat men door fil- 

 trering het zeewater van die lichtende eigenschap kan berooven, 



