— 245 — 



men ook vermoeden raag, dat hier eene soort van verbranding ge- 

 scliiedt, dat is: niet eene snel , maar eene zeer langzaam plaats grij- 

 pende verbranding , waardoor zeer weinig warmte en ^ slechts zooveel 

 licht wordt voortgebragt , dat wij dit even in het duister kunnen 

 waarnemen. 



Een voorbeeld moge dit ophelderen. Een stuk vermolmend hout 

 in het vuur geworpen verbrandt in weinige oogenblikken , onder 

 de ontwikkeling van veel warmte en licht. Daarbij gaan al des- 

 zelfs verbrandbare stoffen, na eene verbinding met de zuurstof der 

 dampkringslucht te hebben aangegaan, in gasvorm over, en al de 

 onverbrandbare blijven als asch terug. Laat men daarentegen zulk 

 een stuk vermolmend hout in de lucht liggen , dan grijpt eigenlijk 

 hetzelfde plaats ; ook nu verbinden zich alle de verbrandbare bestand- 

 deelen met de zuurstof der lucht , doch hetgeen in het eerste geval 

 binnen weinige oogenblikken geschiedt, daartoe worden nu maan- 

 den en zelfs jaren gevorderd. Geen wonder derhalve, dat de warmte 

 en het licht, die daarbij worden ontwikkeld, meestal zoo uiterst 

 gering zijn, dat de eerste voor den gevoeligsten thermometer, en 

 het laatste voor het menschelijk oog onwaarneembaar blijven. Al- 

 leen onder zekere begunstigende omstandigheden, wanneer de ver- 

 molming , dat is de ' langzame verbranding , iets sneller voortgaat 

 dan gewoonlijk, is in het volkomen duister een geringe lichtschijn 

 zigtbaar. En dat deze werkelijk door die langzame verbranding 

 wordt voortgebragt , blijkt daaruit, dat, indien men zulk hout brengt 

 in zuurstofgas, het licht sterker wordt, terwijl het daarentegen in 

 gassen, die niet geschikt zijn om de verbranding te onderhouden, 

 gelijk stikstofgas, koolzuurgas en waterstofgas , dadelijk verdwijnt. 

 Een ander voorbeeld levert ons de phosphorus op. Deze stof 

 verbrandt zeer langzaam in de lucht bij de gewone temperatuur, 

 onder verspreiding van een alleen in het duister zigtbaar blaauw 

 licht, dat inderdaad groote gelijkheid heeft met het licht van som- 

 mige der lichtgevende dieren. Stelt _ men dien zelfden phosphorus 

 aan eene geringe verhitting bloot, dan verbrandt zij daarentegen 

 veel sneller met eene geelwitte vlam, die veel meer licht geeft, 

 terwijl eindelijk het licht nog merkelijk sterker en witter wordt 



