— 252 — 



men aan de spits een glinsterend vonkje of pluimvormige figuur zal 

 sewaar worden: dezelfde vormen, waaronder het St. Elmusvuur zich 

 pleegt voor te doen. Het schouwspel van vlammen , te midden van 

 eenen donkeren storraachtigen nacht, als 't ware gehecht te zien op 

 verschillende voorwerpen, was te opmerkelijk, dan dat de geschied- 

 schrijvers der oude tijden in hunne verhalen daarvan geene melding 

 zouden gemaakt hebben. Zoo verhaalt reeds caesak, in zijn werk 

 over den Afrikaanschen oorlog, dat in eenen storraachtigen nacht de 

 punten van de werpspietsen zijner soldaten in vuur schenen te staan. 

 Pi.iNius, PLUTAKCHUS, cn meer andere oude schrijvers, verhalen 

 eveneens, dergelijke verwonderlijke vlammen , waarbij het daarin ge- 

 hulde voorwerp niet verzengd, noch verbrand wordt, aanschouwd 

 te hebben. 



De ouden bragten ze in verband met hunne godsdienstige be- 

 grippen, en meenden uit hunne verschijning geluk of ongeluk te 

 mogen voorspellen. De zeevarenden beschouwden het verschijnen 

 eener enkele vlam op den mast van hun schip als een kwaad, maar 

 die van twee vlammen daarentegen als een goed voorteeken van 

 fraai weder en eene gelukkige reis. 



In de enkele vlam geloofden zij de tegenwoordigheid van het-ena , 

 welke den Trojaners door den bekenden krijg zooveel nadeels heeft aan- 

 gebragt, in de beide. lichten daarentegen de gunst van hare broeders 

 CASTOR en POLLUX, die beroemde voorbeelden van broederliefde, te 

 erkennen , waarom zij door de heidensche zeelieden bij zwaren storm en 

 onweder ter hulpe werden ingeroepen. Men vereerde ze daarom onder 

 den naam van Dioscttri, d. i. zonen van jupiïer, waarvoor zij 

 volgens de fabelleer der ouden gehouden werden. 



Na de verbreiding van het Christendom werden wel deze hei- 

 densche benamingen verdrongen, maar niet de bijgeloovige begrip- 

 pen, die in deze lichten den toorn van booze geesten of de hulp 

 en gunst der heiligen meenden te ontwaren. 



In het museum van het Vatikaan te Eome bevindt zich eene 

 zeer oude marmeren sarcophaag, waarop de profeet jonas wordt 

 voorgesteld, op het oogenblik dat hij over boord zal geworpen 

 worden, terwijl een walvisch den wijden muil opent, om hem in 



