— 263 — 



staande de forschlieid zijne pooten en het geducht aanzien zijner 

 klaauwen, maar dat hij zelfs niet vermag te ontvlugten. 



"Alles," zegt buffon, na eene optelling van eenige der kenmer- 

 kende eigenaardigheden van den Aï, "alles kondigt zijne ellende 

 aan, alles herinnert ons aan die monsters door gebrekkige vorming 

 der deelen, aan die onvolledige schetsen, duizendmaal door de 

 natuur ontworpen en uitgevoerd, welke, naauwelijks het vermogen 

 bezittende om te bestaan, slechts een en korten tijd hebben kunnen 

 aanwezig zijn, en vervolgens zijn uitgewischt uit de rij der wezens. 

 En in waarheid, zoo de landstreken, welke de Unau en de Aï bewo- 

 nen, geene wildernissen waren, zoo de menschen en de grootere 

 roofdieren er zich van ouds vermenigvuldigd hadden, dan zouden 

 die soorten niet eens tot ons gekomen zijn; zij zouden door de an- 

 dere uitgeroeid zijn geworden, gelijk ook eenmaal met haar gebeuren ' 

 zal. "Wij hebben gezegd, dat alles, wat wezen han, ook werkelijk 

 is: dit schijnt eene trefi'ende bevestiging van die stelling te zijn; 

 de Luijaards zijn de laatste term van het hestaan in de orde der 

 dieren, die vleesch en bloed bezitten; nog één gebrek meer zou 

 hen belet hebben te bestaan. Zulke ongevormde schetsen te be- 

 schouwen voor even volkomene wezens als de overige dieren ; eind- 

 oorzaken aan te nemen voor zoodanige tegenstrijdig gevormde schep- 

 sels, en te vinden, dat de natuur er evenzeer in uitblinkt als in 

 hare schoone werkstukken — dat is haar slechts door eene naauwe 

 buis te aanschouwen, en de doeleinden, die ons verstand verzint, 

 voor haren oogmerken aan te nemen." — Buffon treedt hierna in 

 eene beschouwing over de ellende van menschen en dieren, en 

 komt dan tot het besluit, dat "de Unau en de Aï misschien 

 de eenige diersoorten zijn, welke de natuur mishandeld heeft, de 

 eenige, die ons het beeld der aangeborene ellende vertoonen." De 

 eenige verzachting van hun ongeluk vindt hij nog in de geringe 

 fijnheid van hun gevoel. 



Buffon, schoon doorgaans meer stijlist en declamator, dan naauw- 

 keurig en waarheidlievend onderzoeker der natuur, is hier echter 

 naar alle waarschijnlijkheid geheel ter goeder trouw. Na hem vindt 

 men een dergelijk oordeel over den toestand van den Aï meest 



