— 264 — 



overal terug. Om van anderen te zwijgen , zoo spreekt cuviee — in 

 bijna alle opzigten het tegenbeeld van bttffon — nog in de tweede 

 uitgave van zijn Règne animal van "de buitengewone traagheid 

 der Luijaards, het gevolg van eene waarlijk onregelmatige structuur, 

 waarbij de natuur zich schijnt te hebben willen vermaken met 

 iets onvolmaakts en grotesks voort te brengen." Hij somt naauw- 

 kgurig de eigenaardigheden op van hun "ongeëvenredigd maaksel," 

 zooals hij het noemt. Zij zijn, volgens hem, "ongelukkig georgani- 

 seerd" — de Uuau echter eenigzins minder dan de Aï. — En op 

 het gezag van buffon en cuvier vinden wij elders gewaagd van 

 den "rampzaligen Aï," en hem voorgesteld als een "uitwerpsel der 

 natuur," als een "wanklank in de schepping," als een wezen, wiens 

 hooggaande ellende een scherp contrast oplevert met het levensge- 

 not van alle overige dieren. 



Er zijn evenwel in lateren tijd sommigen geweest, die aan de waar- 

 heid van deze beschouwingswijze getwijfeld hebben. Zoo beweerde de 

 Duitsche reiziger a. von sack, die Suriname in 1804 bezocht, "dat 

 de Ai, ondanks zijne jammerlijke traagheid, zoo verwonderingswaar- 

 dig geschapen is, dat hij niet ongelukkiger is, dan eenig ander 

 zintuigelijk voorwerp in de natuur." — Laat ons onderzoeken, wat 

 ten dezen opzigte waarheid is; eene korte beschouwing van de 

 leefwijze van den Aï, gelijk latere onderzoekingen ons die hebben 

 doen kennen, zal daartoe voldoende zijn. 



Wanneer de Aï op den grond geplaatst is, dan verkeert hij 

 nagenoeg in dergelijke omstandigheden-, als een visch die zich bui- 

 ten het water op het drooge bevindt, of, juister, als een hond, 

 dien men tusschen de takken van een hoogen boom geplaatst heeft; — 

 hij is dan niet op zijne plaats; hij is, om zoo te zeggen, geheel 

 buiten zijn element. Hij is niet bestemd om op den grond te leven, 

 maar opboomen, en wel daarop bij uitsluiting. Zelfs bij het opklim- 

 men van eenen boomstam bevindt hij zich in een ongewonen toestand , 

 welken hij altijd vermijdt, daar hij, met zijnen wil, niet ligt op den 

 grond komen zal. De meeste Aï's komen zelfs gedurende hun gan- 

 sche leven nimmer aan den voet der boomen, op welke zij leven. 

 Hun eigenlijk verblijf is boven in de boomen, tusschen de met 



