— 266 — 



of om den tak, en blijft zoo zonder eenige inspanning hangen. De 

 buitengewone gespierdheid der pooten en de stevige wijze, waarop 

 de gewrichten der teenen met elkander verbonden zijn , dragen er 

 toe bij, dat het gewigt des ligchaams zonder vermoeijing door de 

 ledematen gedragen wordt; terwijl de breedte van het bekken het 

 dier veroorlooft zelfs zeer dikke takken met de korte achterpooten 

 te omvatten. Wegens die stevige verbinding van de teenen met 

 elkander zijn deze wel is waar onbewegelijk; maar de Ai behoeft 

 ook niet te loopen, en evenmin iets aan te vatten- Wil hij de 

 dunnere takken, waaraan de bladeren zitten, die zijn voedsel uit- 

 maken, onder zijn bereik brengen, dan steekt hij een zijner lange 

 voorpooten uit, en haalt die takken als met eene haak naar zich 

 toe. Dat ook de naar binnen gekeerde rigting zijner voetzolen hem 

 in de beschrevene houding even zoo veel gemak verschaflen moet, 

 als zij hem bij het loopen op den grond hinderlijk is, zal wel geene 

 verklaring noodig hebben. De lengte zijner voorpooten is hem niet 

 alleen van dienst om zijn voedsel gemakkelijk te bereiken ; zij komt 

 hem ook zeer te stade, wanneer hij zich naar eene andere plaats 

 begeven wil. Hij wordt daardoor in staat gesteld zijne klaauwen 

 te slaan om takken, die zich op eenigen afstand van hem bevin- 

 den, waarna hij zijne geheele ligchaara met veel gemak daarnaar 

 weet heen te trekken. Aldus van tak tot tak voortklimmende en 

 voortslingerende , legt de Aï dikwijls aanmerkelijke afstanden af, 

 zeker niet zoo vlug, als vele andere met hem op de boomen le- 

 vende dieren dit doen, maar toch vlug genoeg, om dan althans 

 den naam van Luijaard niet te verdienen. 



Carlisi-e heeft in 1800 opmerkzaam gemaakt op eene opmer- 

 kenswaardige bijzonderheid in de takverdeeling van de bloedvaten 

 der ledematen bij den Aï, van welke bijzonderheid echter eerst in 

 1848 door onze 'landgenooten de hoogleeraren scheoedee van 

 DEE Koi-K en w. VEOLIK eene juiste voorstelling gegeven is. Ik 

 mag haar hier slechts aanduiden, zonder daaromtrent in bijzonder- 

 heden te treden, die alleen voor den in de ontleedkunde ingewijde 

 verstaanbaar zouden zijn. — De slagaderen en aderen splitsen 

 zich boven aan de ])ooten in een aantal takken , die met elkander 



