— 267 — 



eenen vaatbundel vormen , welke bestaat uit eene slagaderlijke vlecht, 

 die door eene aderlijke vlecht als door eene schede omgeven wordt. 

 Uit dezen vaatbundel komen lager de gewone slagaderlijke en ader- 

 lijke takken voort. Men vindt deze inrigting nog bij eenige an- 

 dere zoogdieren en vogelen, welke vaak eene aanhoudende sterke 

 krachtsinspanning van de spieren hunner ledematen vergen moeten. 

 Men stelt , dat het nut daarvan in 't algemeen hierin gelegen is , 

 dat de door die menigvuldige takverdeelingen natuurlijkerwijze ver- 

 traagde bloedsomloop aanleiding geeft tot eene uitgebreidere stof- 

 wisseling tusschen de digt naast elkander liggende slagaderen en 

 aderen; hoedanige stofwisseling juist daar noodig is, waar eene 

 aanhoudende sterke inspanning der spieren gevorderd wordt. Bij 

 den Luijaard in het bijzonder mag men bovendien veronderstellen, 

 dat, bij het langdurig hangen aan de pooten met den rug naar 

 beneden en de daartoe vereischte aanhoudende krachtsinspanning, 

 de beschrevene inrigting der bloedvaten de belemmering voorkomt, 

 welke eene aanhoudende drukking der spieren op den bloedsomloop 

 uitoefent, en dus het zoogenaamde doof worden of slapen der lede- 

 maten met de daaruit voortvloeijende magteloosheid belet te ontstaan. 

 In de houding, waarin de Aï gewoonlijk aan de takken hangt, 

 kan hij zich niet ligt omkeeren en zijn ligchaam ginds en her- 

 waarts wenden, en toch moet hij aan alle kanten zijn voedsel op- 

 sporen en tegen eenen naderenden vijand op zijne hoede zijn. Maar 

 hij kan daarentegen zijn kop met het grootste gemak naar alle 

 zijden heen bewegen, waartoe vooral de omstandigheid bijdraagt, dat 

 bij de beweging van den hals twee wervelen meer medewerken , dan 

 bij andere zoogdieren. De twee bovenste ruggewervelen toch, of- 

 schoon zij , ontleedkundig beschouwd , geene halswervelen zijn , 

 zijn toch, wegens die eigenaardigheid, waarop ik vroeger opmerk- 

 zaam maakte, voor zoo ver hunne verrigting aangaat, met hals- 

 wervelen gelijk te stellen. — Verder heeft de Aï aan de kleur en 

 het bijzondere aanzien van zijne vacht, in verband met de omstan- 

 digheid, dat de boomen der keerkringslanden immer nevens de 

 groene ook dorre bladeren dragen , te danken , dat hij , wanneer 

 hij stil hangt , zooals hij over dag meestal doet , niet ligt opge- 



