— 271 - 



hij uitoefent op ons gevoel, onze verbeelding, gelijk elk verheven 

 deel van het geschapene onze zinnen krachtig aandoet, onzen geest 

 aangrijpt, onze verbeelding in gloed zet. Deze laatste wijze van 

 beschouwing heeft zeker veel aantrekkelijks, maar zij behoort hier, 

 wanneer wij het doel van dit Album in het oog houden, min- 

 der te huis; zij vordert bovendien eene hooggestemde dichterlijke 

 verbeelding, bij uitnemendheid het vermogen, om zich sierlijk uitte 

 drukken , — gaven, welke den steller dezes ten eenenmale ontbreken. 

 De eerstgenoemde behandeling bezit bovendien meer duurzaams ; het 

 genot, dat zij schenkt, is niet voorbijgaand; zij is ook voor eene 

 meer prozaïsche beschrijving geschikt, is hier niet misplaatst en 

 zal derhalve in dit stuk gevolgd worden. 



De zee ! — Dit woord stelt ons die onmetelijke massa vocht 

 voor den geest, die altijd rustelooze stof, die, wel is waar, nu en 

 dan den sterveling met schrik en ontzetting, met heilige vreeze 

 voor den Vader der natuur vervult , wanneer zij , door andere na- 

 tuurkrachten aangedreven, dijken en dammen vernielt, in strijd met 

 de onderhoudende werking der natuur, geheele landstreken ver- 

 woest, en duizende levens vernietigt, maar ook eenen heilzamen 

 invloed uitoefent op de in stand houding van het geschapene, op 

 de beschaving der verschillende menschenstammen , die de aarde 

 bevolken; die de redelijke schepselen, over de geheele aarde ver- 

 spreid, nader tot elkander brengt, en alzoo den band vernaauwt, 

 welke eenmaal het geheele menschengeslacht aan elkander zal snoe- 

 ren; die het middel uitmaakt, waardoor men tot eene meer juiste 

 kennis van de gedaante der aarde en de gesteldheid harer opper- 

 vlakte is geraakt, en waardoor nog voortdurend die kennis zal 

 kunnen toenemen; het middel, waardoor de sterrekunde meer en 

 meer is volmaakt en schier alle natuurkundige wetenschappen aan- 

 merkelijk zijn uitgebreid , nadat columbus het eenmaal had gewaagd , 

 in de onbekende gewesten door te dringen, en de grenzen des 

 oceaans ruim vijf malen verder uit te leggen dan die, waarin men 

 hem in zijn tijd beperken wilde; het middel eindelijk, om onzen 

 dorst naar kennis levendig te houden. 



Wij zeiden in den aanvang dat deze belangrijke waterzee zooveel 



