— 279 — 



ook niet door het hoogst mogelijke zeewater, het vaste land der 

 aarde kan overstroomd worden , en alzoo de onmogelijkheid heeft be- 

 wezen, dat de overblijfselen of versteeningen van zeedieren, welke 

 men op de bergen aantreft , daar ooit door voormalige hooge vloeden 

 zouden gekomen zijn, maar dat die wezens dus te gelijk met den 

 zeebodem door krachten, die in het binnenste der aarde werkzaam 

 zijn , hoog boven hare oppervlakte zijn opgevoerd geworden. 



Er is nog eene soort van regelmatige of liever bestendige oceaan- 

 stroomingen, wier bestaan de koene ontdekker van Amerika, colum- 

 Bus , reeds vermoedde , daar hij op zijne derde reize aanteekent : 

 "ik houd het er voor, dat de wateren der zee zich van het oosten 

 naar het westen bewegen, even als de schijnbare beweging des he- 

 mels of die van zon, maan en sterren." En inderdaad, dit is 

 zoo. Tusschen de keerkringen, en dus op 230 ten noorden en 

 zuiden van de evennachtslijn, beweegt zich het zeewater regelma- 

 tig van het oosten naar het westen. Men schrijft deze strooming 

 toe aan de beweging der aarde om hare as, die in eene tegenover- 

 gestelde rigting geschiedt, en men zou ze dus, als zoodanig, om- 

 wentelingsstroomen kunnen noemen. De passaatwinden, die door 

 de aardomwenteling in den dampkring ontstaan, (zie blz. 198), 

 schijnen tot deze beweging der zee mede te werken. 



De keerkringsstroom vormt met de eb en vloed echter niet de 

 eenige geregelde beweging des oceaans. Er zijn oceaanstroomingen, 

 die eenen belangrijken invloed uitoefenen op de scheepvaart en 

 dus op het tot stand brengen van gemeenschap tusschen de onder- 

 scheidene aardbewoners, alsmede op de verspreiding der warmte 

 over de oppervlakte der aarde. Deze soort van stroomingen bieden 

 het merkwaardige verschijnsel aan , dat zij als smalle waterstrooken , 

 als oceaansche rivieren, gelijk v. humboi-dt ze noemt, de wereld- 

 zee doortrekken , terwijl de naastaanliggende waterzoomen in rust 

 blijven. Twee van deze stroomen zijn schier algemeen bekend. De 

 eerste breidt zich uit van de aiidwestkust van Afrika, in eene 

 noordwestelijke rigting naar de Antillische eilanden, buigt zich 

 langs de golf van Mexico om het schiereiland Elorida om , dringt 

 door den Bahama-archipel , verwijdert zich vervolgens van de Ame- 



