— 282 — 



even goed te kennen, als de hooge bergen, die boven den horizon 

 zich verheffen. 



Ziedaar oppervlakkig en in breede trekken aangewezen, hoe 

 eene wetenschappelijke beschouwing der zee den uatuuronderzoeker 

 aangenaam kan bezig houden en zijne verbeelding gloed en leven 

 kan bijzetten. Doch, zegt v. humboldt, op eene nog meer pleg- 

 tige en meer ernstige wijze wordt die verbeelding gestemd door 

 den aanblik van het grenzelooze en onmetelijke, dat eene vrije 

 zee aanbiedt. Zij is het beeld van het oneindige, en boeit het oog 

 aan dien verren horizon, waar water en lucht als in elkander weg- 

 vloeijen en de gesternten opkomen en ondergaan. 



Moge door de bovenstaande beschouwing de overtuiging in den 

 lezer levendiger geworden zijn, dat ook de zee een bewijs oplevert, 

 dat de Heer der natuur, in de werken zijner handen, aan schoon- 

 heid en luister zegen en genot voor zijn redelijke schepselen heeft 

 gepaard ! 



