— 297 — 



mijl breed is. Alles is daar grootsch, alles indrukwekkend. Alleen 

 van twee Indianen vergezeld, was ik in stille bewondering dier 

 schoone en woeste natuurtooneelen verzonken. Maar, onregtvaardig 

 jegens die prachtige natuur, scheen ik nog iets meer, nog iets be- 

 ters te wenschen; en mijn oog zocht te vergeefs naar eene vegetatie, 

 die met deze ontzaggelijke watermassa kon wedijveren. Weldra na- 

 derden wij eene plaats, welke den naam Arrayo de San José draagt; 

 aldaar geven de onmetelijke moerassen nabij den zuidelijken oever- 

 kant, aan den stroom eene nog grootere uitgestrektheid. Bij eene 

 oplettende beschouwing, begon ik op die moerassen allengskens eene 

 groene en drijvende oppervlakte gewaar te worden. Van mijne In- 

 dianen vernam ik dat wij de plant naderden, aan welke zij den 

 naam van Trupe geven {Y is water, rupe een groote schotel), en 

 weldra bevond ik mij te midden van eene rijke vegetatie, die 

 al mijne verwachtingen overtrof. Ik kende van de Waterleliën 

 (Nymphaeaceën) alleen onze schoone Nenuphars. Ik zag hier eene 

 nitgestrektheid waters van een vierde eens vierkanten mijls bedekt 

 met ronde bladen, die de breedte van 1 — 1% meter hadden, en 

 wier boord 5 — 6 duimen hoog opstond. Het geheel vormde een 

 zeer uitgestrekt en drijvend vlak , waarvan de geuren de lucht ver- 

 vulden. In een oogenblik was mijn vaartuig vol bladen, bloemen 

 en vruchten. Te Corrientes terug gekomen, haastte ik mij om de 

 plant af te teekenen en haar aan de inlanders te toonen, die mij 

 verhaalden, dat men de zaden kan eten als die van de Mais , waarom 

 de Spanjaarden aan die plant den naam gaven van mais del agua. 

 Ik vernam later van een der vrienden van den heer bonpland, 

 dat deze beroemde reisgezel van den groeten von humboldt , toen 

 hij zich toevallig acht jaren vroeger nabij de kleine rivier Eio- 

 Chuelo bevond, en die prachtige plant van een steilen waterkant 

 had aanschouwd, van geestdrift op het punt was geweest om in 

 den vloed te springen, ten einde zich dat schoone voorwerp te 

 verschaffen. Wel eene maand lang onderhield hij , met dezelfde op- 

 gewondenheid , alle personen die hij zag, over het prachtige gewas , 

 waarvan het bezit zijne vreugde ten toppunt gebragt had. 



Vijfjaren later, bij het doorkruisen van het middengedeelte van 



