— 304 — 



kanalen of gegraven vaarten van Neder-Egypte , en wel in 't begin 

 van den zomer. De wortel is dik, vleeschachtig , eetbaar, de bladen 

 zijn rond, met eenen tandvormigen rand. De zaadjes zijn klein als 

 die van den slaapbol. Wij geven hier eene afbeelding, zeer ver- 

 kleind , van den Egyptischen Lotus , naar de Bescription de P Egypte 

 van DELILE. Eene andere Egyptische waterlelie is de hlaanwe Lotus 

 {N. coerulea Sav.) De Heeren delile en savigny, beide leden van 

 de wetenschappelijke Commissie der expeditie naar Egypte onder 

 NAPOLEON, hebben den Egyptischen Lotus volkomen toegelicht. De 

 Ouden hebben in hunne geschriften, gedichten, of werken over de 

 geschiedenis der natuur, onderscheidene planten beschreven, die wij 

 niet altijd tot hare tegenwoordige namen van planten, welke wij thans 

 in dezelfde landen kennen, weten terug te brengen; doch met de 

 Lotus-planten is dat het geval niet. De witte Lotns, dat is, de 

 Lotus bij uitnemendheid, is ons reeds bekend geworden door den 

 oudsten Griekschen geschiedschrijver herodotus , en door den eer- 

 sten schrijver over planten bij de Grieken, theophkastus. Zij 

 zeggen dat de kleur der bloemen blank is als die der leliën, en 

 zij spreken van haar voedend vermogen, gelegen in den wortel, en 

 in de zaadjes, die zoo groot zijn als die van de gierst. Zij komt nog 

 heden algemeen voor in de wateren van Neder-Egypte. Dit zelfde 

 geldt ook van de blaauwe Lotns. 



Deze beide Lotus-soorten hebben niets gemeens met Lotus-plan- 

 ten van andere landen. De Lotus van Indië, die van Libyë, die 

 van Griekenland, behooren tot geheel andere gewassen. 



De witte Lotus van Egypte behoort tot dezelfde waterleliën, als 

 onze witte waterleliën of waterroos. De namen, door de Egyptenaren 

 aan deze plant gegeven , beteekenen hetzelfde als '■'•hmid van den Nijl^'' 

 eene benaming die daarom zeer juist is, omdat deze planten ontstaan 

 gedurende het wassen vafti den Nijl, en zij een zekere waarborg zijn voor 

 de vruchtbaarheid van zijne wateren. Hoe meer Lotus er op de over- 

 stroomde landen ontstond , des te vruchtbaarder moest het jaar wezen. 



Uit de beide evengenoemde schrijvers en uit de geschriften van 

 puosPER ALPiNus, kennen wij den Egyptischen Lotus in eenige 

 bijzonderheden. 



