— 308 — 



rijkdoms was, eu vesta, de dochter van saturnus, die het vuur 

 beteekeut, het zinnebeeld is van de levenswarmte, die alles doet 

 gedijen en leven, wat uit den vruchtbaren schoot der aarde ontspruit? 

 Wij hebben ons deze laatste uitweiding over de oude fabelleer 

 veroorloofd, omdat dit symbool van groei en vruchtbaarheid met 

 dat van de Egyptische godsdienstleer eenigermate overeenkomt, 

 misschien wel zamenhangt. De . koornplanten en de maankop, door 

 de Grieken aan demeïer gewijd, vindt men in de symbolische voor- 

 stellingen van Egypte terug , als de begrippen van schepping , wor- 

 ding, vruchtbaarheid; en men treft ze in diezelfde mate aan in de 

 godsdienstleer van Indië, China en Japan, en inzonderheid in dus- 

 genaamde Lotus-planten, vroeger almede Waterleliën en Waterrozen 

 genoemd. 



HOMERISCHE OF LYBISCHE LOTUS. 



Wij zouden uit de historie van den Lotus der Ouden eenen 

 schakel missen, indien wij hier voorbijgingen den dusgenaamden 

 Lybischen of Homerischen Lotus, die wel niet tot de Waterleliën 

 behoort, maar waarvan wij hier toch moeten gewagen, omdat zon- 

 der dezen onze mededeeling geen geheel overzigt van de geschie- 

 denis van de Lotusplanten zou geven. Wij laten dit gedeelte liefst 

 vooraf gaan , om daarna deze mededeeling te sluiten met de ver- 

 melding van den Lotus van Indië, dien van het Buddhisme. 



Het Homerische heldendicht, de Odyssea, behandelt de terug- 

 reis van ODYSSEUS (ulysses) na Trojes verovering, naar Ithaka, 

 een klein onvruchtbaar eilandje, maar als zijn vaderland hem 

 boven alles dierbaar. Door den wind afgedreven naar de Cico- 

 niërs bij Ismarus, later door een geweldigen storm overvallen, 

 die hem belette met zijne togtgenooten Malea om te zeilen, dreef 

 hij af naar Cythera. Na negen dagen te hebben gezworven , bereikte 

 men op den tienden de Lotophagen. Onze landgenoot, de Heer van 

 's GRAVENWEERT, heeft het hiertoe betrekkelijke gedeelte van het 

 IX.^^ boek der Odyssea aldus overgebragt : 



