— 310 - 



De Lybische (of Homerische) Lotus is geene Waterlelie, geene wa- 

 terplant , maar een heestergewas , 't welk groeide in het land der 

 Lotophagen (Lotus-eters). Dit volk woonde aan de kust van Afrika , 

 en wel inzonderheid in de nabijheid van de golf, die den naam van 

 de kleine Syrtis draagt, aan de grenzen van het zuidelijk gedeelte van 

 het tegenwoordige rijk van Tunis, alwaar zich het eilandje Gerba 

 bevind, dat oudtijds bekend was onder den naam Lotophagitis , 

 waarschijnlijk aldus genoemd, omdat het den Lotus in grooten 

 overvloed voortbragt. De geograaph strabo heeft het land der 

 Lotophagen op eene zoo duidelijke wijze beschreven, dat er over 

 deszelfs ligging geen twijfel kan overblijven. 



"Bij den ingang van de kleine Syrtis," zegt deze schrijver,- "is 

 een langwerpig eiland, van eene matige uitgestrektheid, genaamd 

 Cercinna, digt bij 't welke men een nog kleiner eilandje, Cercinnites 

 genaamd, aantreft. Daar begint de kleine Syrtis, of de Syrtis der 

 Lotophagen. Tegenover de twee kapen, die den ingang van de 

 golf daarstellen, zijn twee eilanden nabij het vaste land; het eene 

 is het zoo even gemelde Cercinna , het andere draagt den naam van 

 Meninx, 't welk men houdt voor het land der Lotophagen, waarvan 

 Homerus melding maakt, omdat de Lotus, wiens vrucht eenen zeer 

 aangenamen smaak heeft, daar in overvloed groeit." 



Deze mededeeling wordt door den beroemden natuurbeschrijver 

 PLiNius bevestigd. Hij voegt er bij : "dat het gedeelte van Afrika , 

 dat tegenover Italië ligt, eenen merkwaardigen boom voortbrengt, 

 die onder den naam van Lotus bekend is. Hij komt voornamelijk 

 voor in den omtrek van de Syrtis. Zijne vrucht heeft een zoo 

 voortrefi'elijken smaak, dat zijn naam aan een geheel en talrijk volk 

 is gegeven , en aan de geheele uitgestrektheid van het land , waar 

 deze boom natuurlijk voorkomt." 



Men moet dit echter niet in dien zin opvatten, alsof dit volk 

 volstrekt geenerlei ander voedsel gebruikte. Meerdere volken der 

 Oudheid toch plagt men te noemen naar de eene of andere voor- 

 name spijs, waarvan zij zich bedienden. Zoo had men Ichtyophagen 

 (Visch-eters), Kreophagcn (Vleesch-eters), enz. (Vergel. strabo.) 



Men moet derhalve den Lotus en het land der Lotopliagen zoeken 



