— 314 - 



eigenlijk gezegd Oosten; ja zelfs was zij oudtijds in Egypte alge- 

 meen, waar zij thans even min meer voorkomt als ergens elders 

 in Afrika. Zij moet werkelijk voor eene inboorlinge van Azië worden 

 cehouden. De Leidsche hoosrleeraar charles de t/ecliise was in de 

 16'^e eeuw de eerste, die getracht heeft te bewijzen, dat deze In- 

 dische Lotus dezelfde was als de dusgenaamde Egyptische loon der 

 Ouden. Onze landgenoot van rheede. Heer van drakenstein, in 

 der tijd Hollandsch Gouverneur van de kust van Malabar, was de 

 eerste die, in zijn kostbaar boek , 't welk Malabarsche KmitJiof \s 

 getiteld , deze plant beter heeft doen kennen. 



In Noordelijk Egypte verdraagt zij de afwisselingen van tem- 

 peratuur niet; in het zuiden is zij allengs verdwenen, l) Zij behoeft, 

 voor haren groei, water dat o — 6 voeten diep is. Moerassen en 

 vijvers in geheel Indië , Hindostan, China, Japan enz. zijn de 

 meest natuurlijke groeiplaatsen voor deze prachtige plantsoort. De 

 bladzoom is rond , en wordt door den steel , die in 't midden is 

 aangehecht, gedragen als een schild. Dit blad is doorgaans 1 — 1'^k 

 voet breed. Het steekt met den steel boven de oppervlakte des 

 waters uit, en deze is van 4 — 5 voeten lang. De prachtige pur- 

 perroode kroon, met meestal 20 — 23 bloembladen, gelijkt veel naar 

 een tulp; elk blad der bloem is doorgaans 15 duimen lang, en de 

 geheel uitgespreide bloem heeft gemiddeld eene middellijn van 40 

 duimen. De vrucht heeft van boven eene min of meer vlakke op- 

 pervlakte en gelijkt eenigzins op eene doos (hostie) die van boven 

 met talrijke (20 — 30) openingen of kuiltjes doorboord is, ieder van 

 welke één eirond zaad bevat, 't geen hard is, glad op de opper- 

 vlakte, met eene kern, die meelig, en, uitgezonderd 't inwendigste deel 

 (de Idem), eetbaar en aangenaam smakend is. In Egypte stond 

 die bloem voormaals in hooge achting. De Egyptenaars namen dezen 

 Lotus, evenals den'dadel, voor modellen bij 't versieren van kolom- 

 men. Oude schrijvers (athenaeus) getuigen, dat de kapiteelen in 

 den Egyptischen bouwstijl bloemen en bladen van den Indischen 



1) Misschien om dezelfde reden, om welke ook Npiiphaea Lotus en N. coerulea hier 

 eii daar in Eyypto zijn verdwenen. 



