— :3i2 — 



Het verlies vau het geheugen, — waartoe, zooals wij zageu , 

 reeds bij gewone afgetrokkenheid eene neiging bestaat, — is te 

 verklaren door de opgedrongene overtuiging van de onmogelijk- 

 heid om zich iets te herinneren, en uit de omstandigheid, dat het 

 terugroepende herinneringsvermogen in het gemis van genoegzame 

 zelfwerkzaamheid van het gansche denkvermogen deelt.. 



Een volkomen vergeten van het verledene , (der werkelijkheid dus) , 

 ten gevolge van en in verbinding met eene krachtige en levende 

 bewustheid van het tegenwoordige, zooals men zich dit laatste, krach- 

 tens den ontvangen indruk , gedwongen is voor te stellen , geeft 

 den sleutel tot die vernietiging van het gevoel van persoonlijke 

 identiteit, waardoor een man b. v. eene vrouw meent te zijn, of 

 zich een geheel ander persoon waant. (Dr. w. b. carpenter.) 



Het zoude misschien niet zoo moeijelijk zijn om de gegevene 

 verklaring, als ik ze met dien naam bestempelen mag, in bijzon- 

 derheden te vervolgen en elk merkwaardig verschijnsel op eene 

 vrij bevredigende wijze op te helderen. Het was echter geenszins 

 mijn oogmerk, om een opzettelijk en volledig onderzoek naar 

 den aard der electro-biologisclie verschijnselen in het werk te stel- 

 len, maar alleen, om daarover zooveel mede te deelen, als tot een 

 beknopt overzigt van den geheelen mesmerischen toestand iloodzake- 

 lijk is; om welke reden ik mij dan ook tot de gegevene algemeene 

 ophelderingen bepaal. 



Van de overige verschijnselen , die zich , zoo na de gewone mes- 

 merische manipulatiën , als na de electro-biologische bewerking 

 vertoonen, is de verandering van den bloedsomloop en de ademha- 

 ling een verschijnsel , dat bij vele menschen gedurende elke sterke 

 inspanning der gedachte ontstaat, en in zichzelf niets vreemds 

 bezit. Wat de beneveling der oogen, de slaperigheid, het eindelijk 

 intreden van slaap aangaat, zoo merk ik op, dat de staat van 

 afgetrokkenheid, waarover wij reeds zoo lang bezig waren, gelijk 

 zij in haar wezen tot den slapenden en droomenden toestand nadert , 

 zoo ook zeer gemakkelijk in dezen laatsten overgaat. Ieder weet, 

 dat een gedwongen , onafgebroken , vervelend denken aan een enkel 

 onderu'erp, dot noch de hartstogten opwekt, noch aan het denk- 



