IETS OVER 



VISCHFOKKERIJ. 



DOOK 



P. HARTIXG. 



JJe lezer vergeve mij het hem welligt vreemde woord, dat aan 

 het hoofd van dit opstel staat. Ik vrees, dat hij zich vergeefsche 

 moeite zoude geven, indien hij het in één onzer woordenboeken 

 wilde opzoeken. Doch nieuwe zaken vorderen nieuwe namen, en 

 hetgeen ik hier wensch mede te deelen, is inderdaad iets nieuws. 

 Het betreft namelijk de kunstmatige, op aan de natuur ontleende 

 regelen steunende vermenigvuldiging der visschen en vischsoorten, 

 die in de zoete wateren leven; en, even als men nu gewoon is de 

 volgens de regelen der landhuishoudkunde bewerkte vermenigvul- 

 diging van het vee' veefokkerij te noemen, zoo meen ik ook vrij- 

 heid te hebben om de kunstmatige vermenigvuldiging van visschen , 

 die toch de dichters wel eens met den naam van het geschubde 

 vee {squamosum pecus) bestempeld hebben, vischfokkerij te hee- 

 ten. Ik weet althans geen beter woord ter vertolking van het 

 fransche piscicuUure , dat sedert een paar jaren zijne intrede in die 

 taal heeft gedaan, en niet alleen reeds het burscerregt heeft ver- 

 kregen, maar waarop ook de officiële stempel is gedrukt. Want er 

 bestaat in Frankrijk fhans eene door den minister van landbouw 

 en koopliandel benoemde commission de inseiculiure , waaraan de 

 zorg is opgedragen, om de aanvankelijk met een uitmuntend ge- 

 volg in het werk gestelde proefnemingen tot vermenigvuldiging van 

 het aantal der zoetwatervisschen voort te zetten, te besturen en 

 uit te breiden. 



