— 381 - » 



weggevoerd eu vernietigd. Als een voorbeeld van de vele andere 

 hinderpalen en belemmeringen, waarvan ik sprak, vermeld ik hier 

 eene daadzaak, welke mij door eenen ooggetuige is medegedeeld. 

 Voor weinige maanden zag men op zekeren dag het water in de 

 gracht, rondom den buitenwal van eene onzer Noord-HoUandsche 

 steden , ter breedte van ongeveer twee nederlandsclie ellen en op 

 eene lengte van zeker tien minuten gaans letterlijk bedekt met 

 doode visschen. Wie zich de moeite gaf, om den buitensingel langs 

 te wandelen tot het punt, waar zich deze menigte van doode visschen 

 begon te vertoonen, kon ook tevens gemakkelijk bespeuren, waar- 

 door deze gruwelijke slagting onder de bewoners des waters M'as 

 aangerigt; op dit punt namelijk wordt het water, dat in eene daar 

 geplaatste fabriek van calicots tot verwen gediend heeft, in de 

 stadsgracht geloosd, en het was dus ontwijfelbaar, dat de visschen 

 door in dat M'ater opgeloste stoften vergiftigd waren geworden. 



Welligt echter zal menig lezer hier de tegenwerping maken, dat 

 de jonge zalmen en elften zich van uit de rivier naar zee begeven , 

 en dat dus het aanfokken van eenige duizenden dier visschen in 

 hier te lande aangelegde kweekerijen ligtelijk ten gevolge zoude 

 hebben, dat deze visschen, eenmaal in het ruime sop omdolende, op 

 een later tijdstip de rivieren onzer naburen zullen opzwemmen, en 

 dat deze dus de voordeden zouden trekken van de ten behoeve 

 onzer kweekerijen besteede penningen. Een wereldburger zal hierin 

 misschien geen bezwaar zien, en raeenen dat in Frankrijk en En- 

 geland evenzeer als in ons vaderland menschen met hongerige 

 magen worden gevonden, en dat het van onze zijde eene lage inha- 

 ligheid zoude verraden, indien wij die menschen, die toch ook 

 onze broeders zijn, eenige verdoolde zalmen of elften misgunden. 

 Bovendien kan hij u te gemoet voeren, dat, indien, gelijk zich 

 voorzien laat, ook bij alle onze naburen dergelijke kweekerijen tot 

 stand komen, alles ten slotte weder teregt komt, en dat men dan 

 op een visch meer of minder niet zien moet. Maar toch vrees ik, 

 dat er nog velen zullen worden gevonden , die niet zoo cosmopolitisch 

 gezind zijn, en die oordeelen , dat, wat voor nederlandsch geld wordt 

 voortgebragt , ook door nederlandsche magen behoort verteerd te 



