stuk bedroeg zes duim. Het weefsel van het been vertoonde aan 

 den omtrek eene zeer digte schors, van een tot twee lijnen in 

 dikte; dan volgde een plaatachtig en celvormig weefsel, twee of 

 drie lijnen dik, een ruw traliewerk vormende, met ruitvormige tus- 

 schenruimten , hetgeen de inwendige holte, de mergholte van het 

 been, omgaf. Geen been van dergelijke grootte komt in weefsel meer 

 met dit beenstuk overeen, dan het dijebeen van een struisvogel. 

 Het netwerk der lange beenderen bij de zoogdieren is fijner en 

 meer vezelachtig. In het midden van het dijebeen van den struis- 

 vogel is de holte evenwel door gladde, effene wanden omsloten. 

 Het dijebeen bij den struisvogel is een hol been, waarin de lucht 

 dringt, die uit de luchtzakken, welke met de longen zamenhangen, 

 daarin geleid wordt. Het dijebeen van Nieuw-Zeeland moet tot een 

 meer loggen en zwaren vogel behoord hebben, dan de struisvogel 

 is. OwEN eindigt zijne beknopte en zaakrijke beschrijving van dit 

 beenstuk met deze merkwaardige woorden: "zoo ver men vertrou- 

 wen sclieukt aan mijne bekwaamheid om een beenfragment te ver- 

 klaren , ben ik bereid , mijne reputatie daarvoor op het spel te 

 zetten door te verzekeren, dat er in Nieuw-Zeeland een vogel be- 

 staan heeft of welligt nog bestaat, welke met den struisvogel in 

 grootte overeenkomt." i) Deze belangrijke ontdekking gaf aanlei- 

 ding tot verdere nasporingen en onderzoekingen , die met voorbeel- 

 digen uitslag werden bekroond. Het waren vooral de engelsche 

 missionarissen cotton en williams, die vele beenderen van deze 

 vogels bijeenbragten en aan owen en den beroemden geoloog buck- 

 i.AND toezonden. 2) Dat de grootte dezer vogels door owen in de 



1) Proceedings of the zool. Soc. Part VII, 1839 p. 170, 171. Deze merkwaardige 

 woorden zijn weggelaten in de, met eene afbeelding van het beenstuk verzelde beschrijving 

 welke in het Ill'le Deel der Transactions van de zoologische Sociëteit bl. 30 — 31 voorkomt. 



2) Door de goedheid van mijnen vriend Dr. acland te Oxford, schoonbroeder van 

 den Weleerw. Heer cotton, ontving ik voor ruim twee jaren eene belangrijke verzame- 

 ling van deze beenderen, bestaande uit 6 dijebeenderen , waarvan een, zonderde ontbre- 

 kende beenhoofden , 10 duim lang is, {Binornis Struthöides ?), 4 scheenbeenderen, 5 tneta- 

 tarsale beenderen, eenen geheelen middelvinger uit 4 kootjes zamengesteld, te zamen 

 7 duim lang, nog drie losse vingerkootjes en ecuen (onvolkomen) ondersten halswervel, 

 4 duim hoog en 3 duim lang. 



