— 8 — 



Nieuw-Zeeland, van den Binomis rheides, heb ik hiernevens, op 

 de helft der grootte, naar een voorwerp 't geen ik zelve bezit, 

 afgeteekend. Met ziet het van de voorzijde; a en è zijn de twee 

 geledingsholten aan het bovenste hoofd , welke de onderste gewrichts- 

 knobbels van het scheenbeen opnemen ; c, d en e zijnde drie knok- 

 kels, waarmede de vingers of toonen van den voet zich verbinden. 



Dergelijke voetbeenderen heeft men van s;eer verschillende lengte 

 aangetroffen, van 5 duim tot ISya duim lang. Men zou kunnen 

 gissen, dat dit verschil tot verschillenden leeftijd van denzelfden 

 vogel betrekking kon hebben. Maar hoezeer men enkele voorwerpen 

 gevonden heeft, waarbij het verschil van grootte op deze wijze ver- 

 klaard kan worden , bij de meeste voorwerpen is zulks geenszins het 

 geval. Deze beenderen verschillen niet alleen in lengte, maar ook 

 in vorm en in evenredigheid der afmetingen onderling van elkan- 

 der. Het langste b. v. heeft minder dikte, is smaller in betrekking 

 tot de lengte enz. Ook vereenigen zich de drie beenderen, uit wier 

 vergroeijing het metatarsale been ontstaat, bij de struisvogels lang- 

 zaam. Dat namelijk dit been bij de vogels oorspronkelijk uit drie 

 stukken bestaat, is uit de splitsing in drie beenhoofden aan het on- 

 dereinde en uit de geheele gedaante van het been blijkbaar, en 

 wordt door de ontwikkelingsgeschiedenis van het kieken aange- 

 toond. Waren nu de kleine beenderen van dezelfde vogelsoort af- 

 komstig als die, welke meer dan driemaal langer zijn, dan zou men 

 uit de overeenkomst met de struisachtige vogels mogen vermoeden, 

 dat zij, als van zeer jonge vogels afkomstig, nog uit drie, niet 

 vergroeide beenpijpen bestaan zouden; en wanneer men deze overeen- 

 komst hier in twijfel wilde trekken , dan zou men zich toch gewonnen 

 moeten geven voor de dadelijke waarneming, want onder de vele, 

 door OWEN onderzochte beenderen, was ook een klein metatarsaal 

 been, dat in vorm mét het grootste overeenkwam, en van een jon- 

 gen vogel derzelfde soort bleek afkomstig te zijn, daar het nog 

 uit drie, kennelijk niet geheel vergroeide, beenderen bestond. 



Aan deze zoo uiteenloopende grootte der metatarsale beenen be- 

 antwoorden nu ook eveneens in grootte en in vorm van elkander 

 afwijkende scheenbeenderen. Deze beenderen zijn lang, in vergelij- 



