— 13 — 



door uitwendige invloeden veranderd zijn, en waarin de scheikun- 

 dige onderzoekingen geen verschil met die der thans levende vo- 

 o-els hebben aangewezen, i) "Waarschijnlijk is het evenwel niet , wan- 

 neer men nagaat, hoe lang Nieuw-Zeeland nu reeds doormenschen 

 bewoond is , en hoe schielijk, na de vestiging der Europeërs op het 

 eiland Mauritius, de Dodo aldaar is uitgestorven. Wij komen later 

 nogmaals op deze vraag terug. 



Toen owEN meerdere beenfragmenten van den Dinomis onder- 

 zocht had, werd hij door het verschil der metatarsale beenderen 

 tot het aannemen van twee en ten laatsten zelf van drie geslach- 

 ten van deze groote Nieuw-Zeelandsche vogels genoopt. De meeste 

 van deze beenderen waren zonder eenig spoor van indruksel 

 tot inhechting van de eerste geleding van den duim of vierden 

 vinger, en gevolgelijk kwamen deze vogels met den kasuwaris en 

 struisvogel van Amerika daarin overeen, dat er slechts drie vingers 

 aanwezig waren. Aan de soorten, die zoodanige voetbeenderen heb- 

 ben, laat hij dea naam van Dinomis uitsluitend over. Hiertoe be- 

 hooren Dinomis gig anteus , Dinomis stmthioides , casuarinus, curtus. 

 Bij anderen is aan de achterzijde en aan den binnenkant van het 

 onderste gedeelte van hét been eene ronde groef, waarop het eer- 

 ste lid van den duim geleed was. Het zijn deze, welke owen 

 Palapteryx noemt, omdat het thans levend geslacht Apter7jx even- 

 eens een duim bezit. Hiertoe behoort Dinomis ingens, Dinomis 

 robusius, Dinomis dromoides en Dinomis geranoides. Bij deze twee 

 geslachten voegde hij later nog het geslacht Aptomis, waartoe Di- 

 nomis otidiformis behoort, en 't geen mede een vierden vinger of 

 duim bezat, maar zich in eenige bijzonderheden van het metatar- 

 sale been van de overige soorten onderscheidt, welke onderschei- 

 ding later door het vinden van een dijebeen van die soort beves- 

 tigd werd. 



Van deze drie geslachten is het niet uitgemaakt, dat zij alle de 



1) De beenderen van Dinomis kwamen met die van den struisvogel overeen en 

 bevatten 26 of zelfs 37 honderdste deelen dierlijke stof. Zie de analysen van TH. tay- 

 LOR, medegedeeld door owen in Transact. of the zool. Soc. III. p. 270. 



