— 32 — 



moeder van deze bleef voorshands vruchteloos, en ik moest het 

 invallen van den nacht afwachten , om mijne weetgierigheid te kunnen 

 voldoen, daar men mij verzekerde, dat wij dan het gewone brullen 

 en schreeuwen van dat vreemde dier weder zouden vernemen. Aldus 

 geschiedde het; tegen 9 uren des avonds liet de zware stem zich 

 weder hooren, en met een licht voorzien begaven wij ons naar den 

 gevelden boom. Wij vonden den lang gewenschten terstond ; de kik- 

 vorsch, door het schijnsel van ons licht verblind, liet zich gemak- 

 kelijk grijpen. Het was werkelijk de Hyla venulosa van daudin, 

 de zeer groote, schoon geteekende boom-kikvorsch , wiens hoogst 

 eigenaardig geluid, door daudin in zijne beschrijving niet vermeld, 

 mij zoo zeer had verrast. Nog verhaalden de Indianen mij van dit 

 dier, dat het een der onbedrieglijkste weêr-propheten is, dien men 

 daar te lande kent , daar het alleen dan zijne zware stem laat klinken , 

 wanneer het den volgenden dag zal regenen ; zelfs de inlandsche naam 

 wijst daarop, zijnde '■'■Koneho''' (regen) en '■'Aru" (kikvorsch). Het 

 is mij later zelven meermalen gebleken, dat deze ffyla dien naam 

 niet ten onregte draagt." {Reise in Brit. Guyana 2. Th. p. 418). 



Dr. V.H, 



