— 41 — 



De grootte der lensvormige en ellipsoidische steenen verschilde 

 van 6 tot 20 Ned. strepen. Onder de onregelmatig gevormde trof 

 ik er echter een aan van 23 strepen in de grootste doorsnede. 



Wanneer men zulk eenen hagelsteen, terstond nadat hij was neder- 

 gekomen , met een scherp mes kliefde, dan nam men het volgende waar. 



In het midden van eiken korrel bevond zich een helder witte ondoor- 

 schijnende kern (Pig. 2 a en Pig. 3 , vier malen vergroot). Bij be- 

 schouwing door een vergrootglas herkende men daarin kleine ijskris- 

 talletjes met daartusschen besloten luchtblaasjes. In het voorbijgaan 

 doe ik hier opmerken, dat fijn verdeelde lucht zich altijd wit 

 vertoont. Ik herinner hier slechts aan schuimend zeepsop; doch 

 ook de witte kleur van vele bloemen, van pennen vederen , van schrijf- 

 papier enz., wordt door niets anders dan door zulke fijn verdeelde 

 lucht veroorzaakt, waarvan de tegenwoordigheid zich echter dik- 

 werf slechts bij de beschouwing door het mikroskoop verraadt. 



De grootte dezer kernen bedroeg hier van 1 tot 2 strepen; in 

 sommige andere gevallen komen echter merkelijk grootere voor. In 

 den regel bevatten de grootste steenen ook de grootste kernen. In 

 alle de lensvormige steenen was ook de kern rond en lensvormig; 

 in de ellipsoidische daarentegen hadden ook de kernen eene ellip- 

 soidische gedaante. Daar nu die kernen de eerst gevormde gedeelten 

 in eiken hagelkorrel zijn, zoo vloeit hieruit de gevolgtrekking voort , 

 dat de gedaante, welke de steen later gedurende zijnen groei verkrijgen 

 zal, reeds door den oorspronkelijken vorm des kerns bepaald wordt. 



Eondom dezen kern bevond zich de uit eene digtere glasachtige 

 ijsmassa bestaande laag, die het grootste deel van eiken steen uit- 

 maakte. Tegen het licht gehouden bleek deze ij slaag doorschijnend 

 te zijn, terwijl zij zich bij opvallend licht grijsachtig vertoonde. 

 Bij nadere beschouwing ontdekte men, dat zij nog uit een aantal 

 verschillende lagen bestond, even als de schillen eener uije, waar- 

 van echter de meeste den kern niet geheel omgaven. Wij zullen 

 zoo dadelijk op het maaksel dier glasachtige laag nog eens terug 

 komen, en dan zal ons blijken, dat elke der genoemde lagen nog 

 uit kleinere deeltjes is zamengesteld. 



Elke korrel was aan de buitenvlakte wederom omgeven van eene 



