OYER EEN VERSCHIJNSEL 



BIJ SOMMIGE VLINDÉRSOORTEN WAARGENOMEN. 



üüüi; 



a. M. E. VEK HUELL. 



JjLet is eene onbetwistbare waarheid, dat, hoe ver de menschelijke 

 geest reeds doorgedrongen zij in de geheimen der natuur, er nog 

 oneindig veel, zelfs onder het onmiddelijk bereik zijner zintuigen, 

 met eenen digten sluijer omhuld blijft, — en ieder mensch moet 

 zich wel gedrongen gevoelen , met een nederig en ootmoedig opzien 

 tot God, de beperktheid van zijn inzigt in de heerlijke werken van 

 den Almagtigen Schepper te erkennen. Die beperktheid dwingt ons 

 vaak, om ons met veronderstellingen en gissingen te vergenoe- 

 gen, — veronderstellingen en gissingen, die ons zonder twijfel tot 

 het leeren kennen der daadzaken, tot het opsporen der waarheid, 

 van groote dienst kunnen zijn. Wij moeten ons echter wel hoe- 

 den , om onze hypothesen op gelijken rang met daadzaken te plaat- 

 sen ; dit is slechts dan geoorloofd , wanneer die liypothesen , die wij 

 vormen ter verklaring van nieuwe natuurverschijnselen, in harmo- 

 nische overeenstemming staan met waargenomene daadzaken en 

 reeds bewezene waarheden. 



Wanneer wij de natuur opmerkzaam gadeslaan, dan kunnen wij 

 genoegzaam dagelijks verschijnselen opmerken, waarvan het onmo- 

 gelijk is het verband met andere reeds bekende aan te wijzen, en 

 bij wier verklaring wij dus wel genoodzaakt zijn tot hypothesen 

 onze toevlugt te nemen. De geheimzinnige natuurdrift bij som- 

 mige soorten van insekten , tot de klasse der schubvleugelige {Le- 

 pidoptera) behoorende, kan ons daarvan tot voorbeeld strekken. 



