— 61 — 



held bij sepp, IV Deel Tab. XVII. De kamer, waarin deze stolp 

 zich bevond, werd alleen des morgens geopend, om te zien, — 

 daar onder dergelijke stolpen ook nog andere rupsenpoppen lagen , — 

 of de een of andere vlinder was voor den dag gekomen. Wat was op 

 eenen morgen hare verbazing ! De pop van Gastropacha quercus 

 was uitgekomen, en tegen het gaas zat een mannelijke vlinder, die 

 bij het openen van de deur moest ingeslopen zijn, daar de ramen 

 niet alleen digt waren geweest, maar bovendien van zonneblinden 

 voorzien. 



Deze voorbeelden zijn genoegzaam om te bewijzen , dat deze 

 schepsels met een zintuig, of hoe zal ik het noemen, begaafd 

 zijn, welks bestaan zich door geene uiterlijke kenteekenen aan ons 

 oog verraadt. Evenwel hebben geleerde natuuronderzoekers het ge- 

 tracht te verklaren. De een wil het aan zeker geluid toeschrijven, 

 een ander aan den reuk, die, zich in de lucht verspreidende, het 

 aanwezen van het insekt openbaren zou. Geen van allen kan dit als 

 onbetwistbare waarheid verzekeren, daar hunne zintuigen van het 

 gehoor en den reuk er nimmer door aangedaan zijn geweest. Ook 

 schijnen deze gissingen geheel onvoldoende te zijn ter verklaring 

 van het bovenstaande, daar het niet te veronderstellen is, dat het 

 geluid, of liever de trilling van de lucht zoo sterk kan zijn, dat 

 het mannetje van Orgya antiqua het buiten een vertrek, waarvan 

 een raam slechts ten halve opgeschoven was, gewaar kon worden. 

 Even zoo is het gelegen met het zintuig van den reuk. In de open 

 lucht zou dit mogelijk kunnen zijn; maar in een vertrek, dat zulk 

 eene beperkte gemeenschap met de buitenlucht heeft, komt ook 

 deze verklaring mij minder waarschijnlijk voor. Maar nog meer blijken 

 deze gissingen ontoereikende te zijn ter verklaring van het aanwezen 

 van een mannetje van Gastropacha quercus in een gesloten vertrek; 

 hoe zou het geluid, of, sterker nog, de reuk, door de muren en 

 vensters kunnen dringen? En evenwel moet het mannetje het aan- 

 wezen van een wijfje gewaar zijn geworden. Wie zal eene voldoende 

 verklaring geven van de wijze, waarop dit geschiedt? Noch de 

 reuk, noch het gehoor, noch het gezigt kunnen ons tot eene ver- 

 klaring van dit natuurverschijnsel leiden. 



