— 90 — 



mogen aannemen dat eeuwig en onveranderlijk zijn, ook dan, wanneer 

 wij niet bij elke schrede op het groote veld dat voor ons open ligt, 

 die standvastigheid en onveranderlijkheid konden opmerken. Maar bo- 

 vendien ia er in alles, wat wij van de planten der voorwereld weten , 

 zulkeene blijkbare overeenkomst met den tegenwoordigen plantengroei, 

 en lichten beide elkander derwijze toe, dat door vergelijking menig 

 punt in hare geschiedenis helderder wordt. De voorwereldlijke plan- 

 ten hadden, tot in de minste bijzonderheden, een volstrekt gelijk- 

 vormig maaksel als de thans levenden. Er kan geen twijfel zijn, 

 dat de deelen , waaruit zij bestonden , ook gelijke diensten verrig- 

 ten tot de instandhouding van hunne geheele bewerktuiging. Humus , 

 of zoogenaamde bouwaarde of groeiaarde, was er niet. Men kan dit 

 althans niet aannemen, omdat er geene sporen zijn van de vegetatie, 

 die haar zou hebben gevormd. De eerste planten , die de aarde heeft 

 gedragen, moeten en kunnen dus geen ander voedsel hebben gehad , dan 

 de kool uit het koolzuur van den dampkring met het water, en de 

 voorname aanleidingvan haar ontstaan en haren groei was de warmte , 

 die wij vroeger de bron des levens noemden. 



Staan wij nog slechts weinige oogenblikken bij die steenkolen- 

 formatie stil. Men treft ze aan schier in alle deelen der aarde; 

 Europa, Noord-Amerika , Azië, Nieuw-Holland, leveren die over- 

 blijfselen van de voorwereldlijke Flora in eenen ontzaggelijken over- 

 vloed. Men vindt ze, met eenige wijzigingen, overal van dezelfde 

 natuur en gesteldheid, en er is grond om ze overal van gelijk- 

 soortigen oorsprong af te leiden. Terwijl nu dergelijke plantenvor- 

 men thans uitsluitend of bij uitnemendheid voorkomen op eilanden in 

 detusschen-keerkringsstreken, als b. v. op die van de stille Zuid-zee, 

 de Antilles , Java , Sumatra , moet in de voorwereFd de geheele aarde 

 eene en dezelfde soort van vegetatie hebben aangeboden. Men komt 

 hierdoor van zelf tot het besluit, dat zij overal gelijke voorwaarden 

 tot haar bestaan , alzoo denzelfden graad van warmte moesten aan- 

 trefi'en , en dat onze planeet derhalve toen eenen gelijken graad van 

 warmte op alle punten van hare oppervlakte moet gehad hebben. Deze 

 meer of min gelijke temperatuur moet, zelfs in latere perioden, toen 

 er reeds grootere zoogdieren bestonden , hebben voortgeduurd ; want 



