93 



althans eenig begrip daarvan kan geven. Wat haar inwendig maaksel 

 betreft, zijn deze planten uiterst merkwaardig. Het meer inwendige 

 van de stengels bestaat uit eene weeke, losse, saprijke, slijmige 

 cellenmassa, waarin veel meelstof bevat is, die in sommige, b. v. 

 de Zuid-Afrikaanschs soorten , eetbaar is. Dit heeft aan die planten 

 bij ons, ten onregte, den naam van Sago-planten gegeven. Die 

 massa is omgeven door meer vaste deelen, welke men gewoon is 

 in onze gewone boomen houtringen te noemen. Bij de booraen nu beant- 

 woordt, in ons klimaat , ieder houtring aan den tijdkring van een jaar. 

 In de Cycadeën , welke men onderzocht heeft, werden meestal slechts 

 twee zoodanige kringen aangetroffen, hoezeer er ook gezien zijn waar- 

 van het hout een groot aantal elkander insluitende ringen of lagen had. 

 Wij geven hier onder de afbeelding van eenen fossielen Cycadeën-stara, 



CYCADITES MEGALOPHYLLUS VAN HET EILAND PORTLAND. 



voorstellende den van zijn loof ontblooten tronk zonder bladen, 

 maar overal bedekt met de likteekens van het afgevallen loof, ter- 

 wijl de daarnaast geplaatste doorsnede ons aantoont, hoe eenvou- 

 dig de zamenstelling van dit hout is, en hoe afwijkende van die 

 onzer gewone houtsoorten. Zijn deze Cycadeën thans verstrooid en 

 slechts hier en daar eenzaam voorkomende over de oppervlakte 

 der aarde,— zij hadden eenen gezelligen groei in den tijd, waarin zij 

 voor een groot deel de vegetatie uitmaakten. Wij noemen dit tijd- 

 perk de Oölithen-periode. De planten bieden ons nog het karakter 

 van de tropische vegetatie, doch aanmerkelijk gewijzigd, aan. Men 

 kent thans ongeveer 180 soorten van planten uit die formatie, waar- 

 van het grootste aantal Cycadeën zijn. 



