— 140 — 



men van deze werktuigen , ligt een goed deel van den verbeterden 

 landbouw. 



Waarom ploegt nu de boer ? Om den grond los te maken , zoodat 

 de planten-wortels gemakkelijk daarin door kunnen dringen, om hem 

 zooveel mogelijk aan den invloed van lucht en regen bloot te stel- 

 len, om den mest, die op het land gebragt wordt, met den bouw- 

 grond te vermengen, om de onkruiden op den akker te vernielen, 

 en eindelijk om den grond droog te maken bij nat en vochtig weer. 



Wanneer men bedenkt dat de voornaamste wortels van de graan- 

 gewassen minstens twee palmen diep in den grond boren , maar 

 wanneer zij eene gunstige gelegenheid aantrefien om voedsel te vinden, 

 zeer veel dieper, men zegt wel tot twee ellen, gaan; wanneer men 

 gele wortels of penen tot bijna een el diep ziet doordringen, lu- 

 cerne of zoogenoemde eeuwige klaver ruim een el, boomgewassen, 

 elzen bijvoorbeeld, drie el en misschien nog veel dieper, — dan be- 

 hoeft men niet te vragen , waarom het aan de planten welgevallig is 

 wanneer men voor haar den bodem losmaakt. Bij boomen ziet men zulks 

 ook nog op eene andere wijze aangetoond. Gronden, die op eene 

 zekere diepte eene harde bank van zandoer bezitten, van zand 

 namelijk, dat door ijzerverzuursel zamengebakken is, kunnen soms 

 een zeer welig plantsoen dragen van hakhout , maar zoodra men dat 

 tot diep wortelende boomen laat opschieten , beginnen deze te kwijnen 

 en de groei houdt op. Evenzoo zijn dergelijke gronden soms nog 

 zeer wel te gebruiken voor akkerbouwgewassen , terwijl zij voor hout 

 in 't minst niet geschikt zijn. 



Het losmaken van den akkergrond, om dien door den invloed 

 van de lucht en het regenwater te doen veranderen, is eene schei- 

 kundige bewerking. Weinig boeren zullen het voorzeker gissen, dat 

 zij, als professors in de scheikunde, al ploegende eene chemische 

 werking bevorderen , die voor de planten , welke zij telen willen, het 

 onmisbare voedsel moet voorbereiden. 



Alle bouwgronden namelijk bevatten teelaarde, het overblijfsel van 

 plantaardige stoffen, die daarin van de wortels der geteelde planten, 

 van haar afgevallen blad en van het stroo, dat ter bemesting gebruikt 

 wordt, zijn achtergebleven. Wanneer die teelaarde niet met de damp- 



