— 151 — 



zijn wel de werktuigen , waardoor zijne dunne takken steeds hooger 

 en hooger klimmen, en die hen zoo stevig doen zamenhangen met 

 het ligchaam waartegen zij opkruipen , dat zij er niet dan met eenig 

 geweld van kunnen worden losgerukt? Scheur zulk eenen tak daarvan 

 af, eu gij zult bevinden dat een groot deel der oppervlakte aan die 

 zijde bezet is met korte worteltjes, die met hunne nog fijnere wor- 

 telvezelen in de reten en spleten dringen. Het is alsof de natuur 

 deze plant van pootjes voorzien had, die gestadig aan de eene zijde 

 van den tak uitgroeijen, om dezen bij zijnen opstijgenden gang tot 

 steunsels te dienen. 



Hier hebben wij derhalve reeds een geval, waarin ware worteltjes 

 ontstaan uit takken, die zich in de lucht verheffen. Maar de wor- 

 teltjes komen nog daarin met de zich onder den grond verspreidende 

 overeen, dat zij zich weldra in de spleten en gaten van den muur 

 of van den boom, even als deze tusschen de zand- of kleideelen des 

 bodems, verbergen. Bovendien is het zeer waarschijnlijk, dat daardoor 

 ook eenige voedende stoffen in het binnenste der plant worden gevoerd. 

 Anders echter is het gelegen met zulke wortelen , welke , gevormd 

 aan plantendeelen , die van alle zijden door de vrije lucht omgeven 

 zijn, niet eens bestemd schijnen, om altijd in den bodera of eenig 

 ander daarvoor in de plaats tredend ligchaam door te dringen , en 

 vaak eene veel aanmerk elijkere lengte bereiken , dan de zoo even ver- 

 melde worteltjes van den klimop. Dergelijke zich vrij in de lucht 

 ontwikkelende wortels dragen den zeer gepasten naam van luchtworbels. 

 De voorbeelden daarvan zijn talrijk, maar vooral onder de planten, 

 die de warme luchtstreek bewonen. Echter kunnen wij er ook eenige 

 aanwijzen bij planten, die voorzeker aan velen onder onze lezers 

 bekend zijn. Zoo treffen wij hen aan bij Tradescantia zehrina, eene 

 plant, die, wegens hare in sierlijke bogten nederhaugende takken, 

 welke bezet zijn met overlangs gestreepte bladeren, dikwerf in de 

 thans zoo algemeen in gebruik zijnde hangers gekweekt wordt. Ook 

 Lycopodium denticulatum , verkeerdelijk onder den naam van mos 

 bekend en gebezigd tot aanvulling der bloemenmandjes , welke onze 

 tafels versieren , is van dergelijke luchtwortelen voorzien. In deze 

 beide gevallen zijn zij echter dun , en bereiken eene lengte van slechts^ 



