— 16S — 



vloeistof deden denken. Van hier ontstond reeds bij galilei, 

 SCHEINEE, HUYGENS en anderen het denkbeeld, dat de zon een 

 vast ligchaam moest zijn, omgeven van eenen vuuroceaan. Volgens 

 I.AHIEE zouden de zonnevlekken duistere ligchamen zijn , die op 

 die vloeibaar gloeijende massa dreven, en somtijds weer onderdoken; 

 LALANDE daarentegen hield ze voor bergen , die slechts nu en dan 

 boven de vloeibare massa uitstaken. Zij verloren echter hierbij steeds 

 den graauwen rand der vlekken , als ook de scherpe afscheiding 

 tusschen dezen en den kern, uit het oog, of de verklaringen, die 

 zij daarvan trachtten te geven, waren zeer onvoldoende. De ont- 

 dekking van WTLSON in 1779 bij eene groote zonnevlek gedaan, dat 

 de oostelijke graauwe rand smaller werd , naarmate de vlek meer tot 

 den westelijken rand der zonneschijf naderde, bragt hem tot het 

 denkbeeld, dat de zonnevlekken trechtervormige openingen konden 

 zijn in de lichtgevende omhulling der zon , v, aarvan de zwarte kern 

 de bodem was, dus het duistere zonneligchaam zelf, terwijl de 

 graauwe kleur der randen aan de schuine kanten dier openingen 

 moest worden toegeschreven. Hij verliet tevens het vrij algemeene 

 gevoelen, dat de lichtomhuUing vloeibaar was, en vergeleek ze met 

 eenen dikken nevel. De verklaring die bode trachtte te geven was 

 ook niet geheel volledig; eindelijk echter maakte wii,liaii heuscheli, 

 zijne theorie van de natuurlijke gesteldheid der zon bekend , welke 

 eene zoo eenvoudige verklaring der verschijnselen gaf, dat nagenoeg 

 alle sterrekundigen na hem haar als juist hebben aangenomen. 



Volgens HERSCHE1.I, is de zon een duistere bol, waarom zich in 

 de eerste plaats eene heldere doorschijnende dampomhulling bevindt 

 van ongeveer 80 geog. mijlen hoog, in welker bovenste gedeelte 

 zich, even als in den dampkring der aarde, eene menigte wolken 

 bevinden , die dus het geheele ligchaam der zon omgeven. Die 

 dampkring is volgens hem niet lichtgevend uit zich zelven , maar 

 kaatst alleen het licht terug van eene hem omgevende tweede om- 

 hulling, die hij als lichtgevend beschouwd en daarom ])1iotospheer 

 genoemd heeft. De aard van deze, die volgens hem 800 mijlen hoog 

 zoude zijn, is verschillend van dien der dampomhulling; hoewel hij 

 niet ongenegen schijnt, wat den vorm aangaat , in deze ook iets wolk- 



